Większość zdjęć tego rzecznego parku, znalezionych w internecie, to ujęcia dronowe rzeki Narwii. No tak, my drona nie mamy. To mogło stanowić problem, ale nie dla nas! Już nie raz przekonaliśmy się, że jeśli coś wygląda ładnie, to nie tylko z powietrza. Zazwyczaj dobre ujęcia występują również na poziomie ziemi, choć trzeba się do nich bardziej przyłożyć. Niezrażeni, ale też słabo przygotowani, pojechaliśmy szukać naszych kolejnych przygód. 😉

Napotkane przeszkody

Mimo, że Narwiański Park Narodowy nie jest duży, mieliśmy problem – gdzie zacząć zwiedzanie? Odpaliliśmy internet i zaczęliśmy poszukiwania. Po krótkiej chwili znaleźliśmy informację, że piesze zwiedzanie warto zacząć od edukacyjnej kładki po rozlewisku Narwii w Waniewie. Jako że mapy wskazały nam w pobliżu informację turystyczną, podjęliśmy decyzję i pojechaliśmy.

Na miejscu trafiliśmy na dwie przeszkody. Jedną z nich był zamknięty punkt informacji, a drugą informacja o zamknięciu kładki ze względu na niski stan wody. Nieco podłamani, cyknęliśmy kilka fotek z brzegu i udaliśmy się do siedziby Parku w Kurowie, żeby dowiedzieć się czegoś więcej.

Jak zwiedzać rzeczny park?

Siedziba w Kurowie to bardzo ładny, biały pałacyk otoczony niewielkim, ozdobnym parkiem z jednej strony i widokiem na Narew z drugiej. Na parterze znajduje się informacja, a na piętrze ekspozycja ze zwierzętami występującymi w Parku.

W informacji dowiedzieliśmy się, że Park można zwiedzać pieszo, ale jest to jeden z gorszych wyborów. Najlepiej Narwiański Park Narodowy zwiedzać łódką i „zatopić się” w kanałach rzecznych, jakie tworzy rzeka Narew. Jako piesi turyści możemy skorzystać z kilku kładek edukacyjnych, wież widokowych i dojechać nad Zerwany Most w Kruszewie. (Jeśli chcecie przeczytać więcej o Zerwanym Moście, to polecamy stronę Atrakcje Podlasia.) Nasze możliwości były dodatkowo ograniczone przez panującą tego lata suszę. Dowiedzieliśmy się również, że najlepszym okresem do zwiedzania Parku jest wiosna.

Mając w planach tak niewiele atrakcji, zdecydowaliśmy się obejrzeć ekspozycję wypchanych i sfotografowanych zwierząt na piętrze. Po kilku dniach polowania z aparatem na różne podlaskie okazy, fajnie było upewnić się co, już mamy na naszych zdjęciach. Chwilę później przeszliśmy się i powygłupialiśmy na „Kładce wśród bagien”. Powiem tylko, że w sierpniu bagien wokół nas po prostu nie było. 🙁

Zerwany Most w Kruszewie

Później pojechaliśmy zobaczyć, wspomniany wcześniej, Zerwany Most w Kruszewie. Od razu Wam powiem, że dojazd autem od zachodu (prawdopodobnie od wschodu też) to jest najgorsza rzecz, na jaką możecie się zdecydować. Ścieżka jest wąska, wyboista, kurzy się niesamowicie, jest sporo konarów i krzaków, które ciężko ominąć. Dodatkowo, nie wyobrażam sobie, jak można się tam wyminąć z innym samochodem, ale na szczęście my nie musieliśmy tego robić. To miejsce nie zrobiło na nas wielkiego wrażenia, ale zrobiliśmy tu jedno z lepszych zdjęć wyjazdu, więc nie będę też narzekał!

Gdy tylko wydostaliśmy się z tego wąskiego gąszczu, z całej tej radości zrobiliśmy sobie sesję na okolicznej drodze, w stronę wioski Pajewo i zakończyliśmy tym samym naszą przygodę w Narwiańskim Parku Narodowym. Trochę krótko, ale można powiedzieć, że był to tylko dzień rozpoznawczy przygotowujący nas na kolejne odwiedziny Podlasia. 😉

Artykuł Narwiański Park Narodowy z wysokości 170cm pochodzi z serwisu Wędruj z Oczkami.

Zatrzymajmy się na chwilę przy Biebrzańskim Parku Narodowym. Przez dwa dni spędzone tutaj, staraliśmy się zobaczyć jak najwięcej, wchłonąć naturę na zapas. Szukaliśmy łosi i ptaków, fotografowaliśmy stare łódki, ważki i siebie. 😉 Uciekaliśmy przed zmasowanym atakiem bąków i komarów oraz karmiliśmy zielenią nasze głodne natury oczy.

Co warto zobaczyć?

By zwiedzać Biebrzański Park Narodowy wystarczy otworzyć się na obserwację natury, wyostrzyć swoje zmysły i poddać się temu, co nam oferuje. To zdecydowanie miejsce, w którym umysł sam się wycisza, oczy nie nadążają za ilością piękna, a buzia nie przestaje się uśmiechać. 🙂

A więc zapytasz, co warto zobaczyć?

Zacznij zwiedzanie od, wspomnianej wcześniej, słynnej „łosiostrady”. Można by rzec, że to zwykła asfaltówka, ale jest to tak naprawdę niesamowita okazja, by spotkać łosie. Przyda się jednak szczęście. My „polowaliśmy” na łosie przez dwa dni, niestety, tak samo jak przypadku żubrów w Puszczy Białowieskiej, i tym razem mieliśmy pecha. 🙁

Innym ciekawym miejscem jest kładka o nazwie „Długa Luka”. Jak sama nazwa wskazuje, to długi pomost wśród mokradeł. Świetne miejsce na spacer, podziwianie natury oraz odpoczynek (na końcu znajduje się kilka ławek). Ale jest to też bardzo fotogeniczne miejsce, sprawdzi się w przypadku fotografii krajobrazowej i przy różnego rodzaju sesjach (podczas gdy Łukasz robił mi zdjęcia, obok nas tworzyła się sesja ślubna). 😉 Dodam tylko, że takich kładek w parku jest więcej. 😉

A poza tym zobacz wszystko, co związane z naturą. Przespaceruj się po lesie, obserwuj ptaki, podziwiaj to, co się dzieje dookoła. Nie bój się zanurzyć w naturze. Pozwól, aby przemówiła do Ciebie, szeptała i flirtowała z Tobą. A zobaczysz, że odwdzięczy Ci się z nawiązką. 🙂

Biebrzański Park Narodowy na zdjęciach

Dobra, dość tego gadania, a w zasadzie pisania. 😉 Przechodzimy do konkretów, czyli zdjęć, które Biebrzański Park Narodowy nam zaserwował. Enjoy! 🙂

Kilka wskazówek:

• Bilet wstępu do Parku – 8 zł
• Więcej o Biebrzańskim Parku Narodowym przeczytacie na oficjalnej stronie parku.
• Warto pamiętać, aby na zwiedzanie parków na Podlasiu zabrać ze sobą lornetkę, bardzo się przydaje, jeśli chcecie poobserwować ptaki. My nie zabraliśmy ze sobą i bardzo żałowaliśmy.
• Jadąc na Podlasie nie zapomnjcie zaopatrzeć się w środki przeciw insektom. Przydadzą się także długie, cienkie ubrania na wieczór. 😉

Artykuł Biebrzański Park Narodowy – zanurz się w naturze pochodzi z serwisu Wędruj z Oczkami.