Większość zdjęć tego rzecznego parku, znalezionych w internecie, to ujęcia dronowe rzeki Narwii. No tak, my drona nie mamy. To mogło stanowić problem, ale nie dla nas! Już nie raz przekonaliśmy się, że jeśli coś wygląda ładnie, to nie tylko z powietrza. Zazwyczaj dobre ujęcia występują również na poziomie ziemi, choć trzeba się do nich bardziej przyłożyć. Niezrażeni, ale też słabo przygotowani, pojechaliśmy szukać naszych kolejnych przygód. 😉

Napotkane przeszkody

Mimo, że Narwiański Park Narodowy nie jest duży, mieliśmy problem – gdzie zacząć zwiedzanie? Odpaliliśmy internet i zaczęliśmy poszukiwania. Po krótkiej chwili znaleźliśmy informację, że piesze zwiedzanie warto zacząć od edukacyjnej kładki po rozlewisku Narwii w Waniewie. Jako że mapy wskazały nam w pobliżu informację turystyczną, podjęliśmy decyzję i pojechaliśmy.

Na miejscu trafiliśmy na dwie przeszkody. Jedną z nich był zamknięty punkt informacji, a drugą informacja o zamknięciu kładki ze względu na niski stan wody. Nieco podłamani, cyknęliśmy kilka fotek z brzegu i udaliśmy się do siedziby Parku w Kurowie, żeby dowiedzieć się czegoś więcej.

Jak zwiedzać rzeczny park?

Siedziba w Kurowie to bardzo ładny, biały pałacyk otoczony niewielkim, ozdobnym parkiem z jednej strony i widokiem na Narew z drugiej. Na parterze znajduje się informacja, a na piętrze ekspozycja ze zwierzętami występującymi w Parku.

W informacji dowiedzieliśmy się, że Park można zwiedzać pieszo, ale jest to jeden z gorszych wyborów. Najlepiej Narwiański Park Narodowy zwiedzać łódką i „zatopić się” w kanałach rzecznych, jakie tworzy rzeka Narew. Jako piesi turyści możemy skorzystać z kilku kładek edukacyjnych, wież widokowych i dojechać nad Zerwany Most w Kruszewie. (Jeśli chcecie przeczytać więcej o Zerwanym Moście, to polecamy stronę Atrakcje Podlasia.) Nasze możliwości były dodatkowo ograniczone przez panującą tego lata suszę. Dowiedzieliśmy się również, że najlepszym okresem do zwiedzania Parku jest wiosna.

Mając w planach tak niewiele atrakcji, zdecydowaliśmy się obejrzeć ekspozycję wypchanych i sfotografowanych zwierząt na piętrze. Po kilku dniach polowania z aparatem na różne podlaskie okazy, fajnie było upewnić się co, już mamy na naszych zdjęciach. Chwilę później przeszliśmy się i powygłupialiśmy na „Kładce wśród bagien”. Powiem tylko, że w sierpniu bagien wokół nas po prostu nie było. 🙁

Zerwany Most w Kruszewie

Później pojechaliśmy zobaczyć, wspomniany wcześniej, Zerwany Most w Kruszewie. Od razu Wam powiem, że dojazd autem od zachodu (prawdopodobnie od wschodu też) to jest najgorsza rzecz, na jaką możecie się zdecydować. Ścieżka jest wąska, wyboista, kurzy się niesamowicie, jest sporo konarów i krzaków, które ciężko ominąć. Dodatkowo, nie wyobrażam sobie, jak można się tam wyminąć z innym samochodem, ale na szczęście my nie musieliśmy tego robić. To miejsce nie zrobiło na nas wielkiego wrażenia, ale zrobiliśmy tu jedno z lepszych zdjęć wyjazdu, więc nie będę też narzekał!

Gdy tylko wydostaliśmy się z tego wąskiego gąszczu, z całej tej radości zrobiliśmy sobie sesję na okolicznej drodze, w stronę wioski Pajewo i zakończyliśmy tym samym naszą przygodę w Narwiańskim Parku Narodowym. Trochę krótko, ale można powiedzieć, że był to tylko dzień rozpoznawczy przygotowujący nas na kolejne odwiedziny Podlasia. 😉

Artykuł Narwiański Park Narodowy z wysokości 170cm pochodzi z serwisu Wędruj z Oczkami.

Gdy podczas planowania zaczęliśmy wypisywać wszystkie miejsca, w których chcielibyśmy się pojawić, okazało się, że tydzień na Podlasie to zbyt mało. Przede wszystkim, zależało nam na naturalnych walorach regionu. Popatrzyliśmy na położenie Parków Narodowych i Parków Krajobrazowych (które często są równie atrakcyjne, a mniej oblegane) i zrobiliśmy długą listę. Większość naszych atrakcji była zlokalizowana w dwóch „obszarach”. Pierwszy to północne krańce Polski – Augustów, Suwałki i Gołdap, a drugi leży nieco bardziej na południe – Łomża, Białystok, Białowieża. Ze względu na mniejszą odległość od Krakowa, wybraliśmy wariant drugi, a punktem startowym miała być Białowieża.

Kierunek -> Białowieża

Już sam dojazd do Białowieży był dla naszych oczu bardzo przyjemny. Mniej więcej od Mińska Mazowieckiego czuliśmy, że powoli oddalamy się od wielkich miast, a droga stawała się coraz bardziej zielona. Poprzecinana rzekami, w tym szerokim Bugiem, dawała nam nadzieję na wspaniałe wakacje. Od Hajnówki rozpoczął się przejazd przez Puszczę Białowieską i śmiem napisać, że byliśmy pod wrażeniem. Wąska droga, biegnąca przez dziki, zarośnięty i gęsty las, poprzecinana co chwilę drogami dochodzącymi raz z jednej, raz z drugiej strony. Spodobało nam się od pierwszego spojrzenia.

Zaczęliśmy spokojnie, od zakupu mapy na kolejne dni (mapa w telefonie to jednak nie to samo, szczególnie gdy co chwilę traci się zasięg, a GPS szaleje), spaceru po Białowieży i od przejścia się po Parku Pałacowym. Ta chwila spaceru pomogła nam jeszcze bardziej rozluźnić się i uspokoić głowy po intensywnych dniach podróży. Przejście całej Białowieży zajęło nam mniej niż godzinę. Podczas spaceru udało nam się dostrzec kilka żab i jednego bobra pływającego w Narewce – zapowiadało się nieźle. Czyżbyśmy znaleźli miejsce, w którym wystarczy BYĆ, żeby odpoczywać?

Rowerem przez Puszczę Białowieską

Przede wszystkim Puszczę Białowieską warto zwiedzać na rowerze. Jest tutaj mnóstwo leśnych duktów i szlaków rowerowych, w tym fragment najdłuższego szlaku rowerowego w Polsce – Green Velo. My przejechaliśmy z Białowieży obok Miejsca Mocy, do Jeziora Topiło i wróciliśmy okrężną drogą do Białowieży. Jechaliśmy szutrowymi, płaskimi drogami, na wypożyczonych rowerach. Z wypożyczalnią rowerów w Białowieży nie będziecie mieć żadnego problemu. Jest ich co najmniej kilka i nawet nie musieliśmy zostawiać kaucji za rowery. 😉 Nam wyszło 56 km i tego dnia to był nasz max. 😉

Pieszo przez Białowieski Park Narodowy

Puszczę zwiedzaliśmy też pieszo. W zasadzie to takie szczególne miejsce w Puszczy Białowieskiej, jakim jest Białowieski Park Narodowy. W biurze PTTK w Białowieży można zapisać się na kilka różnych wycieczek. My wybraliśmy spacer do Dębu Jagiełły. 4 godziny z Przewodnikiem minęły zdecydowanie zbyt szybko. Co prawda kiedyś powiedziałbym, że przynudzał zamiast iść dalej, ale chyba dojrzałem do tego typu zwiedzania. Dowiedzieliśmy się wiele o tym jak rosną różne gatunki drzew, z jakimi chorobami i wrogami się mierzą i jak wygląda życie lasu niezakłócone przez człowieka. Powiem Wam, że dla mnie był to kolejny, interesujący punkt naszego zwiedzania. W czasie tej krótkiej wycieczki dowiedzieliśmy się również, z jakimi problemami borykają się leśnicy i mieszkańcy, co pozwoliło nam lepiej zrozumieć ich problemy. Może zabrzmiało to trochę politycznie, ale ostatnio zwracamy na to większą uwagę niezależnie od miejsca, w którym jesteśmy.

Autem w okolice Białowieży

Autem można odwiedzić kilka miejsc, które pieszo lub rowerem mogą być trudniej dostępne. Jedną z możliwości jest przejazd do Siemianówki i zwiedzenie północnych granic Puszczy oraz Parku. Co prawda do Parku od tamtej strony nie wejdziecie, ale może być to dobre miejsce na spokojny spacer bez turystów. Kolejną propozycją jest przejazd do Polany Żubrów w okolicach miejscowości Teremiski i Pogorzelce – szczególnie rano i wieczorem, w okresie wiosennym, może być łatwo wypatrzyć żubry. My poruszaliśmy się niemal wyłącznie wzdłuż Narewki między Białowieżą i Pogorzelcami. Znajduje się tam wieża widokowa, z której można wypatrywać orliki krzykliwe. Przyznam, że fascynuje mnie fotografia dzikich zwierząt i miałem nadzieję zobaczyć jakiegoś żubra albo orlika. Byliśmy tu tak rano, jak i wieczorem, ale podczas tego wyjazdu nie mieliśmy szczęścia do dzikich zwierząt.

Magia zaklęta w dzikości – Puszcza Białowieska

To, co zobaczyliśmy w Puszczy Białowieskiej, ale i na całym Podlasiu, upewnia nas w przekonaniu, że Polska jest piękna. Czasem nie ma co jeździć daleko, żeby tylko zobaczyć coś nowego i ciekawego. Chyba mogę śmiało napisać, że Puszcza Białowieska nie była najbardziej zaskakującą częścią naszej podróży po Podlasiu. Mogę również napisać, że jest miejscem, do którego chcemy wrócić zimą, wiosną i jesienią! Wydaje mi się, że jest nieco podobna do moich ukochanych Bieszczadów – w każdej porze roku jest w stanie pokazać coś niezwykłego i zaskoczyć na nowo. Nie będą to jednorazowe fajerwerki, ale stały, wysoki poziom „atrakcji”, które dadzą się poznać z różnych stron. I dlatego z pewnością wrócimy do Puszczy Białowieskiej!

Artykuł Puszcza Białowieska – dzikość, która przyciąga pochodzi z serwisu Wędruj z Oczkami.

Kamperem przez Polskę

Nad jezioro wybraliśmy się razem z Maćkiem i Roksaną. Tym razem nasz transport był dosyć nietypowy, bowiem poruszaliśmy się kamperem, należącym do Maćka rodziców. Wiele osób pyta jak się jeździ kamperem? Przede wszystkim wolno i bardziej „buja”. A jak się w nim mieszka? Ciekawie. Wygodniejszy od namiotu, ciaśniejszy od mieszkania i w dodatku na kółkach, kamper to po prostu kamper. 😉 Dla nas to było nowe, inne doświadczenie i polecamy każdemu przeżyć taką przygodę. 😉

Gdzie wybrać się nad Jezioro Białe?

Rozbiliśmy się na polu kempingowym znajdującym się na skraju Sobiborskiego Parku Krajobrazowego, w nieco przerzedzonym lasku, który tylko dodaje temu miejscu uroku. Kemping należy do ośrodka rehabilitacyjno – wczasowego Astur i jest dosyć dobrze zlokalizowany. Z naszego kampera mieliśmy około 5 minut piechotą do Jeziora Białego i jakieś 20 do centrum Okuninki.

Jezioro Białe i jego okolice to świetne miejsce na odpoczynek, zarówno aktywny, jak i leniwy. Warto wspomnieć, że znajduje się ono na Pojezierzu Łęczyńsko-Włodawskim, w którego skład wchodzi prawie 70 jezior i jest spośród nich największe! W jego bezpośrednim sąsiedztwie znajduje się jezioro Czarne, które niestety jest prywatne, a kilka kilometrów dalej położone jest Jezioro Glinki.

Zapewniam Was, że ta część Lubelszczyzny, to idealne miejsce na urlopową destynację i jeśli tylko zechcecie, to możecie w ciekawy sposób spędzić tutaj czas. A oto kilka propozycji spędzania wolnego czasu, które oferuje Jezioro Białe i jego okolice, a z których i my skorzystaliśmy. 🙂

Odpoczynek na plaży i pływanie

Plaż wokół jeziora jest bardzo dużo, więc na pewno znajdziecie jakieś miejsce dla siebie. Z naszych obserwacji wynika, że najwięcej ludzi rozkłada się na plaży przy centrum Okuninki, dlatego polecamy oddalić się od tego miejsca i udać się nieco dalej. Osobiście polecamy plażę przy ośrodku Astur – znajdziecie tu ratowników, dzięki którym poczujecie się bezpiecznie (szczególnie będąc z dziećmi).

Jezioro i jego najbliższa okolica, są mocno wykorzystane turystycznie. Można tutaj pożyczyć chyba dowolny sprzęt wodny – od kajaków i rowerów wodnych, przez deski surfingowe, na łódkach i motorówkach kończąc.

Gdzie woda, tam pojawiają się… pomosty. Podczas tego wyjazdu stały się one dla nas głównym punktem, większości tworzonych zdjęć (więc pozwólcie, że niektórymi z nich się pochwalimy 🙂 ).

Ekstremalne atrakcje wodne

Ta atrakcja niewątpliwie wymaga swojego własnego punktu. Gdzie motorówka i kilku facetów za sterem, tam pojawiają się banany, koła, skrzydła i inne ciągnięte po wodzie atrakcje. Łączy je jedno – trzeba uważać żeby nie wpaść z dużą prędkością w wodę… 😉 My wybraliśmy się na przejażdżkę kołem i szczerze polecamy! Ręce bolą później przez 3 dni, ale ubawu jest, co niemiara. 🙂 Koszt w Okunince to 30 zł od osoby za około 5 minut (uwierzcie mi, że jest to wystarczający czas, by mieć dość). 😉

Spacer wokół jeziora Białego

Spacer dookoła jeziora to dobry sposób na spalenie kalorii po odpuszczeniu sobie diety na wakacjach. 😀 A tak naprawdę, to warto przejść się wokół, by poznać okolice i znaleźć dobre miejsce na plażowanie. Do spaceru podczas zachodu słońca chyba nie muszę namawiać… 🙂

Jezioro dookoła liczy ponad 4 kilometry, więc wolny spacer zajmuje około godziny czasu.

Dla leniwych polecamy wypożyczalnie rowerowe, których wokół jeziora jest mnóstwo. Rowery dwu-,trzy- oraz czterokołowe przypadną do gustu każdemu, niezależnie od zacięcia rowerowego. Trzeba tylko uważać żeby nie zakopać się w piasku, którego jest tutaj bardzo dużo.

Wesołe miasteczko

W centrum Okuninki jedną z większych atrakcji jest wesołe miasteczko, w którym można się wyszaleć. Choć rollercoaster nie wygląda jak ten z filmu, zabawa za dyszkę jest całkiem niezła (co organoleptycznie sprawdziliśmy). 😉

Park linowy

Przy jeziorze Białym znajduje się park linowy zarówno dla dzieci, jak i dla dorosłych. Mieliśmy się wybrać, ale niestety zabrakło czasu. Więcej informacji znajdziecie pod tym adresem: http://www.park-linowy.eu/index.php?var=parkBiale

Wieczorne imprezowanie

W samej Okunince, jak i przy niektórych ośrodkach wypoczynkowych znajdziecie miejsca, gdzie można pozwolić sobie na wieczorne szaleństwa. Muzyka idealnie komponuje się w letnie, wieczorne klimaty imprezowe i chyba nie muszę wspominać, w jakim stylu utrzymane są te imprezy. 🙂 Z naszych obserwacji wynika jednak niestety, że codzienny zestaw piosenek nie różni się od siebie, choć niektórym to chyba nie przeszkadza. 😉

W samym centrum miasteczka jest sporo pubów, barów, w których można sprawdzić swoją siłę i szczęście, a we dwoje zagrać w air hockey.

Wędrówka po Sobiborskim Parku Krajobrazowym

Do Sobiborskiego Parku Krajobrazowego wybraliśmy się z Łukaszem przedostatniego dnia naszego pobytu. Wędrówka zajęła nam około pięciu godzin, a i tak zobaczyliśmy tylko kawałeczek z całego parku.

Jeżeli chcecie uciec od wakacyjnego szaleństwa, to szczerze polecam to miejsce. Ścieżki są wytyczone, szlaki oznakowane także nie ma jak się zgubić (choć mapę w telefonie lepiej mieć ze sobą 😛 ). A co najważniejsze jest to rejon dosyć dziki i nie ma tu zbyt wielu ludzi, co tylko sprzyja odpoczynkowi (podczas całej naszej wędrówki spotkaliśmy dosłownie kilka osób). Sam Park jest przepiękny – nieco piaszczysty, mocno zalesiony, z piękną roślinnością (wrzosy widać na każdym kroku), ze śpiewającymi ptakami i dzikimi zwierzętami.

Według mnie jest to idealne miejsce na aktywny, a zarazem spokojny dzień, gdzie można się porządnie wyciszyć.

Punktem kulminacyjnym naszego wypadu do parku było Jezioro Glinki. Praktycznie w ogóle niezagospodarowane, z jedną plażą, i kilkoma dzikimi dojściami do wody. Zrobiło na nas bardzo pozytywne wrażenie i najchętniej zostalibyśmy tam na dłużej. Niestety gonił nas czas.

Podsumowanie:

• Noclegi: Tereny wokół jeziora są świetnie zagospodarowane turystycznie. Nie będziecie tu mieć problemów z noclegami w różnej klasy hotelach, hostelach czy ośrodkach wypoczynkowych (szczególnie pod koniec wakacji), a dla osób bardziej oszczędnych, z pewnością nie zabraknie miejsca na polach namiotowych. Osobiście polecamy spanie w kamperze, bo jest to przygoda sama w sobie.
• Gdzie zjeść? Szczerze polecamy Bar Pod Samolotem, w którym jedliśmy naprawdę przepysznego szczupaka. A sam właściciel dał nam wskazówkę, po czym poznać dobrą smażalnie ryb: Jeśli ryba jest świeża, to w smażalni nigdy nie poczujecie zapachu ryby (a w zasadzie tranu). Jeśli tylko gdzieś wejdziecie i nie będzie czuć ryby, zostańcie, będzie smacznie. 😉

Artykuł Jezioro Białe – miejsce na wakacyjny odpoczynek pochodzi z serwisu Wędruj z Oczkami.