1. Lot samolotem na Islandię

Istnieje wiele sposobów, by dostać się na Islandię. My wybraliśmy opcję lotu z Gdańska do Keflaviku, a to ze względu na ceny biletów, które były o połowę tańsze, od cen lotów z Krakowa. Ważny jest tutaj oczywiście termin. W sezonie turystycznym (koniec maja – początek września) bilety będą nawet dwa razy droższe, a i turystów będzie więcej.

W naszym przypadku była to cena 450 zł od osoby w obie strony, bez rejestrowanego bagażu. 

2. Wypożyczenie samochodu na Islandii

To chyba najlepszy sposób na swobodne zwiedzanie Islandii. Istnieje wiele wypożyczalni samochodów, więc jest w czym wybierać. Pytanie tylko jakie auto jest potrzebne? Do samego wylotu na Islandię, mieliśmy wątpliwości, czy zwykła osobówka sprawdzi się na islandzkich drogach o tej porze. Okazało się, że spokojnie dała radę. Jeśli chcecie zwiedzać główne atrakcje nie zapuszczając się w interior, to wybierzecie najzwyklejszy samochód. Jest to również dobry sposób na zaoszczędzenie pieniędzy. Jeśli natomiast zamierzacie zwiedzić dziksze rejony Islandii, to obowiązkowo auto z napędem 4×4. Poruszanie się po drogach wewnętrznych autem innym niż 4×4 grozi wysokim mandatem!

Pamiętajcie, że aby zarezerwować samochód należy mieć wyrobioną kartę kredytową oraz odpowiedni limit na karcie (różni się w zależności od tego, jakie auto wypożyczycie), który zostanie zablokowany, jako zabezpieczenie na czas wynajem. Po zwróceniu samochodu limit jest odblokowywany. Nie zapomnijcie kupić podstawowego ubezpieczenia, aby nie martwić się o każdą rysę na aucie. 😉

My wypożyczaliśmy samochód przez stronę www.rentalcars.com. Jest to strona pośrednicząca, która wyszukuje samochody z różnych wypożyczalni. Zapłaciliśmy około 1400 złotych za wypożyczenie i ubezpieczenie auta na tydzień (odbiór oraz zwrot auta na lotnisku Keflavik) + około 700 złotych za paliwo na tydzień. Niestety ceny paliwa są trochę wyższe niż u nas. 🙁

Przed wyruszeniem w trasę warto sprawdzić warunki drogowe, szczególnie jeśli macie zorganizowany wyjazd w sezonie zimowym. Na tej stronie http://www.road.is/travel-info/web-cams/, znajdziecie informacje o stanie dróg, które są uaktualniane co 15-30 minut.

Główna droga prowadząca dookoła wyspy to krajowa jedynka, tzw. Ring Road. Dopuszczalna prędkość to 90 km/h. Ogólnie drogi są równe, głównie jednopasmowe, jest mało zakrętów, należy jednak uważać na mostach, gdzie przeważnie występują zwężenia i często trzeba przepuścić nadjeżdżające z naprzeciwka auto.

3. Noclegi

Wybór jest naprawdę ogromny, jeśli chodzi o noclegi na Islandii. Polecamy Wam gorąco Flying Viking w Reykjaviku i Cafe Arhus Hella w Helli. Niedrogo, schludnie, czysto i bezproblemowo. 🙂

Noclegi rezerwowaliśmy przez www.booking.com. Średnio, należy liczyć około 100 złotych za nocleg na jedną osobę. 

4. Plan zwiedzania – Poradniki, mapy

Warto być przygotowanym na to, co chce się na Islandii zwiedzać i mieć plan z drogami i zaznaczonymi punktami. Na lotnisku czy na stacjach benzynowych znajdziecie darmowe ulotki i mapki za darmo, które jednak nie są wystarczające, jeżeli nie macie żadnego planu na zwiedzanie. Nie polecamy jednak kupować przewodnika, ponieważ informacje, które znajdziecie w internecie spokojnie wystarczą na zaplanowanie ciekawej wycieczki. 🙂

5. Parkowanie w Reykjaviku

Reykjavik podzielony jest na 4 strefy, a wszystkie miejsca poza strefą są darmowe. Więcej o parkowaniu w stolicy możecie poczytać na tej stronce: http://www.iheartreykjavik.net/2015/01/parking-in-reykjavik/.

6. Sklepy

Logo uśmiechniętej świnki z zezowatymi oczami, z pewnością zachęci Was do robienia zakupów w sieci islandzkich supermarketów Bonus. Ceny są niskie w porównaniu z innym sklepami (nie powiedziałabym jednak, że jest tanio, na pewno drożej niż w Polsce). Ważne jest by pamiętać, że sklepy otwarte są w godzinach 11-18.30 od poniedziałku do czwartku; piątek 10-19.30; sobota 10-18, a w niedzielę 12-18. 

Mapkę z zaznaczonymi supermarketami Bonus, znajdziecie pod tym linkiem: http://www.bonus.is/find-your-store/

7. Jedzenie

Ogólnie jest bardzo średnio, jeśli chodzi o żywność. Jedzenie jest drogie, a stołowanie się w restauracjach, to wydatek rzędu powyżej 100 zł za osobę za najprostszy posiłek. Z przekąsek bardzo polecamy islandzki Skyr, jest to coś w stylu naszej Jogobelli, ale o niebo lepszy! Wypróbowaliśmy chyba wszystkie smaki i wszystkie są równie pyszne. Z ciekawych rzeczy jedliśmy suszoną rybę, którą można kupić w Bonusie. Warto spróbować. 😉

1 islandzka korona to około 0,0326 polskiego złotego, a przykładowe ceny żywności w Bonusie to:

Skyr – 300 ISK

parówki – 300 ISK

chleb – 300-500 ISK

wafle ryżowe – 90 ISK

ser żółty – 1400 ISK/kg

My chcieliśmy trochę zaoszczędzić, dlatego nie jedliśmy w restauracjach ani nie poszliśmy do żadnego pubu/baru. Myślimy jednak, że następnym razem nie wymigamy się, od spróbowania jakiegoś islandzkiego przysmaku. 🙂

8. Płatność kartami

Płacić kartami można dosłownie wszędzie! Warto wiedzieć, że stacje benzynowe na Islandii są automatyczne i nie zatankujcie, jeśli nie dokonacie najpierw płatności kartą.

9. Pamiątki

Jeżeli chcecie kupić islandzkie pamiątki, polecamy sklep Viking Shop, przy głównej ulicy Hafnarstræti w Reykjaviku, gdzie ceny są naprawdę konkurencyjne.

10. Atrakcje

Większość atrakcji na Islandii jest darmowa! Jedyną atrakcją za jaką zapłaciliśmy było wejście na Jezioro Kerid (400 koron od osoby, czyli około 12 złotych). Warto zaznaczyć, że nie byliśmy w żadnym muzeum, a na pewno wejście do wszystkich jest płatne.

Warto również pamiętać, że większość głównych atrakcji znajduje się tuż przy krajowej jedynce (Ring Road) i oznaczona jest poniższym znakiem:

Przy każdej większej atrakcji znajdują się toalety i większość z nich jest również darmowa.

11. Pogoda

Czasem słońce, czasem deszcz. I do tego wiatr, więcej wiatru, i jeszcze więcej wiatru! Tak na Islandii nie ma to tamto. Zapomnijcie o pięknych fryzurach i cienkich ciuchach. Ciepłe, najlepiej nieprzemakalne i przeciwwiatrowe ciuchy (typu soft-shell), czapka, rękawiczki, szalik, wygodne, pełne buty i okulary przeciwsłoneczne to podstawa o każdej porze roku, jeśli chcecie komfortowo zwiedzać Islandię. 🙂

Średnia temperatura na Islandii w lecie to 15 stopni Celsjusza; natomiast w zimie około 0 stopni Celsjusza. W lecie noc trwa tylko 3-4 godziny, a w zimie słońce wychodzi tylko na kilka godzin.

Podróż na Islandię – podsumowanie:

Destynacja: Południowo- zachodnia i południowa część Islandii.

Termin: 4-11 kwietnia 2016 roku.

Ilość osób: 4

Koszt na jedną osobę: około 2000 złotych na tydzień ze wszystkim.

Pamiętajcie aby rezerwować wszystko z dużym wyprzedzeniem, szczególnie jeśli wybieracie się w sezonie turystycznym, jako że Islandia jest bardzo popularnym miejscem turystycznym.

Jeśli macie jakieś pytania, wątpliwości odnośnie podróży na Islandię, śmiało pytajcie. Postaramy się pomóc! 🙂

Zobacz również inne wpisy z tej serii:

• Kraina marzeń – Islandia
• Stolica Islandii – Reykjavík
• Islandia – Golden Circle, Reykjadalur i Półwysep Reykjanes
• Najciekawsze atrakcje na południu Islandii

Artykuł Jak przygotować się do podróży na Islandię? pochodzi z serwisu Wędruj z Oczkami.

Małe niepowodzenia na Islandii…

Południe jednak nie wyszło aż tak idealnie, jak zaplanowaliśmy. Jednego dnia tak lało, że zobaczyliśmy jedną atrakcję i wróciliśmy do domu, bo nie dało się nic zwiedzać. Zwiedzenie archipelagu Vestmannaeyjar okazało się niemożliwe, gdyż port z którego chcieliśmy odpłynąć był akurat w remoncie (to nic, że na stronie nie było o tym ani słowa), a lot na wyspę oddaloną o kilka kilometrów, kosztował prawie tyle, co przelot na Islandię i z powrotem. Niemożliwym okazało się również zwiedzenie najwyższego wodospadu na Islandii – Haifoss, ponieważ droga była nieprzejezdna. 🙁

Pomimo tych niewielkich przeszkód, zakochaliśmy się w tym, co zaoferowało nam południe wyspy. Zapraszamy do lektury. 🙂

Osada Keldur

Magia niewielkiej osady w Keldur dosłownie mnie powaliła. Mistyczna, osamotniona, otoczona tylko polami, górami i wijącą się rzeczką. W promieniach zachodzącego słońca, prezentowała się niesamowicie i wryła się w moją pamięć tak bardzo, że śmiem twierdzić, iż to jedno z cudowniejszych miejsc na wyspie.

Keldur to miejsce historyczne, gdzie znajduje się najstarsza na Islandii osada pochodząca z XI wieku, a jeśli wierzyć najnowszym badaniom, to powstała jeszcze przed X wiekiem. W jej skład wchodzi kilka torfowych domków, kościół oraz niewielki cmentarz. Obecnie znajduje się tu również farma.

Ciekawostka. Keldur w XII i XIII wieku było własnością jednego z najpotężniejszych islandzkich rodów – Oddi. Często w opisach pojawia się również nazwisko Jóna Loftssona, który mieszkał w Keldur i był najbardziej wpływowym przywódcą starej wikińskiej religii Ásatrú.

Wskazówka. Od połowy czerwca do połowy sierpnia otwarte jest tutaj muzeum, gdzie płacąc za wstęp 750 ISK (ok 22 zł), można zwiedzić torfowe domy i kościół. Szczerze polecam jednak wybranie się w godzinach popołudniowo-wieczornych, a gwarantuję, że poczujecie magię tego miejsca za darmo. 🙂

Wskazówka nr 2. Do Keldur można dojechać dwoma drogami nr 264. Krótszą i dłuższą, które tworzą pętlę. My przez przypadek pojechaliśmy najpierw drogą dłuższą, którą w większości jest droga szutrowa. Wróciliśmy natomiast drogą krótszą, pokrytą w większości asfaltem.

Islandzkie kuce

Będąc w drodze powrotnej, w pewnym momencie zobaczyliśmy pasące się na polach islandzkie kuce. Widzieliśmy ich mnóstwo we wcześniejszych dniach (i późniejszych też), ale dopiero teraz mieliśmy okazję się zatrzymać. I było to spotkanie jedyne w swoim rodzaju.

Nie wiem czy wiecie, ale kuce islandzkie są wyjątkowe. Są to czystej rasy konie, które nigdy nie opuściły Islandii (te które raz ją opuściły, nie mogą do niej wrócić). Dzięki ich grubej sierści, są przystosowane do niskich temperatur, co oznacza, że nie są zaganiane na noc do stajni. Islandy mają ogromne znaczenie historyczne jak i kulturowe. Są one nadal wykorzystywane do prac przy gospodarstwach domowych, rekreacji, czy wyścigów konnych. My wiele razy widzieliśmy ludzi jeżdżących na kucach przy głównej drodze nr 1. 😉

Nie mogliśmy się przestać zachwycać tymi słodziakami. Były naprawdę cudowne z grubą grzywą, widać że stęskniły się za głaskaniem. W dodatku niebo namalowało kilka pięknych pomarańczowych linii. Gdy wróciliśmy wieczorem do naszego nowego domku w Helli, byliśmy naprawdę szczęśliwi, że mieliśmy okazję przeżyć coś tak niesamowitego. 🙂

Seljalandsfoss

Nie przez przypadek Islandia jest nazywana m.in. krajem 1000 wodospadów. Te mniejsze i większe strumienie wody spadające ze skał są dosłownie wszędzie. Niektóre się chowają we wnętrzu wyspy, ale większość widać z daleka z głównej drogi nr 1. Niektóre są spektakularne, a inne jak gdyby nigdy nic, spływają ze skał.

Seljalandsfoss to chyba jeden z najbardziej popularnych wodospadów, przy którym zawsze są tłumy, nawet jak pada i wieje! My mieliśmy trochę pecha, bo akurat zwiedzaliśmy wodospad właśnie w takich warunkach, ale i tak zrobił na nas niesamowite wrażenie. 🙂

Wodospad jest znany z tego, że można za niego wejść i podziwiać go z całkiem innej perspektywy.  😉

Gljúfrabúi  (inna nazwa Gljúfrafoss)

Gljúfrabúi to mniej znany, ale nie mniej godny podziwu, wodospad sąsiadujący z Seljalandsfoss. Ludzie często go pomijają, bo nie ma znaku prowadzącego do niego, a rzadko też wspominany jest w przewodnikach. Wskazówką może być wydeptana ścieżka przy Seljalandsfoss, którą idąc około 600 metrów, dociera się do tegoż wodospadu.

Gljúfrafoss znajduje się za skałą, na którą można wejść i obserwować go z góry.

Niepozorny jednak z zewnątrz Gljufrabui, kryje w sobie tajemnicę. Skałę można obejść z lewej strony, docierając w ten sposób do „serca” wodospadu. 🙂

Wskazówka.  Weźcie za sobą odzież nieprzemakalną, bo można się nieźle zmoczyć. 😀

Skógafoss

Skógafoss znajduje się około 30 kilometrów od Seljalandsfoss i Gljufrabui. Jest to kolejny wodospad, który widać z krajowej drogi nr 1 i kolejny, który powinien znaleźć się na liście must see.

Przez Skógafoss przepływa rzeka Skógá, a jego wysokość wynosi 60 metrów. Wodospad można podziwiać zarówno z góry, jak i z dołu. Jest 527 schodów do pokonania, ale zapewniam Was, że warto! Wspaniały widok na wodospad i okolicę gwarantowany. 🙂

Po zejściu na dół, przyszedł czas na zrobienie zdjęć. Łatwo nie było, bo woda rozbryzgiwała się wszędzie, po chwili obiektyw był cały mokry, nie pomagała chusteczka, ani odwracanie się tylko na sekundę, żeby cyknąć fotę. 😉

Wskazówka. Od Skogafoss prowadzą szlaki do pieszej wędrówki, którymi można dojść do Fimmvörðuháls (obszaru pomiędzy dwoma lodowcami – Eyjafjallajökull and Mýrdalsjökull). Trasa ma 22 kilometry i dostępna jest od połowy czerwca do końca sierpnia. 😉

Wrak samolotu Dakota

To był chyba najbardziej intensywny dzień na Islandii. Wstaliśmy wcześnie rano, by przebyć ponad 600 kilometrów we dwie strony. Słońce intensywnie budziło się do życia, gdy około godziny 7 rano wsiedliśmy do auta. Wyobraźcie sobie, że główna droga nr 1 (Ring Road) była całkowicie pusta. Tylko my, wstające słońce i przepiękne krajobrazy. W takich momentach niewyspanie zmienia się w dumę, że udało się wcześniej wstać, by podziwiać niezwykłość natury budzącej się do życia. 🙂

Miejscem, do którego mieliśmy dojechać była laguna lodowcowa Jökulsárlón. Zaplanowaliśmy, że najpierw do niej dotrzemy, a wracając pozwiedzamy resztę atrakcji, które wcześniej minęliśmy.

W drodze do naszego celu, zrobiliśmy jednak dwa przystanki na wrak samolotu Dakota i Laufskalavarda. 

Znalezienie wraku samolotu Dakota nie jest wcale takie łatwe. Przygotowywaliśmy się wcześniej i szukaliśmy różnych wzmianek na temat tego miejsca, by być pewnymi, że uda nam się je odnaleźć. Mieliśmy nawet współrzędne, ale brak internetu skutecznie nam utrudnił z nich skorzystać. Najważniejszą informacją, jaką mieliśmy, to ta, że musimy zostawić auto na przydrożnym parkingu i przez 4 kilometry przemierzyć czarną pustynię w poszukiwaniu „skarbu”.

Staraliśmy się iść po śladach opon zostawionych przez terenówki, jednak na początku zgubiliśmy trochę trop. Szliśmy i szliśmy, zostawiając za sobą piękny masyw górski i tylko, co jakiś czas obracaliśmy się, by na niego popatrzeć. Momentami traciliśmy nadzieję, że to jednak nie tu, a bardziej w prawo lub w lewo. Jednak po jakichś 40 minutach wędrówki po czarnych kamieniach, ujrzeliśmy światełko w tunelu. A w zasadzie kadłub. Dostaliśmy energii i prawie dobiegliśmy do wraku, żeby przekonać się, czym 43 lata temu przylecieli tutaj amerykańscy żołnierze.

W 1973 roku samolot Dakota wylądował awaryjnie na czarnej plaży Sólheimasandur. I tak pozostał do tej pory. Oficjalnie z powodu braku paliwa, ale prawda nie jest do końca znana. Najważniejsze, że nikt nie ucierpiał. Z całości samolotu zachował się kadłub, do którego można wejść (ale trzeba zachować ostrożność). My mieliśmy naprawdę szczęście, bo byliśmy sam na sam z wrakiem i mogliśmy porobić ciekawe zdjęcia. 🙂

Po rozstaniu się z Dakotą, tą samą ścieżką wróciliśmy do samochodu. Mijając po drodze coraz więcej turystów, cieszyliśmy się, że mogliśmy napawać się kawałkiem historii w samotności.

Wskazówka. Jeszcze rok temu możliwy był dojazd do wraku, pojazdami z napędem 4×4. Obecnie wprowadzono zakaz dla wszystkich samochodów. Pozostało jedynie przemierzanie plaży na nogach. 😉

Laufskalavarda

Lauskavarda to atrakcja, przy której powinien zatrzymać się każdy turysta. Znajduje się przy głównej drodze nr 1, więc trudno ją ominąć. 🙂

W miejscu tym, stała niegdyś farma o nazwie Laufskalar, która została zniszczona w 894 roku w pierwszym odnotowanym wybuchu wulkanu Katla. Po zniszczeniu farmy powstała tradycja, by każdy podróżny mijający to miejsce po raz pierwszy, zostawił kamyk, który miał mu przynieść szczęście na dalszą podróż. Z kamieni powstały mniejsze i większe kopczyki, które wyglądają naprawdę ciekawie. A za nimi rozciągają się również ładne widoki. 😉

Jökulsárlón

Ruszyliśmy dalej w trasę. Przemierzyliśmy ponad 300 kilometrów, a krajobrazy po drodze zmieniały się, co chwilę. Napawaliśmy się nimi, pstrykając przy tym milion zdjęć i kręcąc filmiki. Kilkanaście mniejszych wodospadów spływających ze skał, bazaltowe kolumny, ciągnące się kilometrami ośnieżone pasma górskie i języki lodowców…

Gdy dotarliśmy do Jökulsárlón byliśmy naprawdę szczęśliwi!  W końcu udało nam się zobaczyć jedną z najpiękniejszych lagun lodowcowych na Islandii. 🙂 To tutaj, odrywające się kawałki lodowca Vatnajökull, zamieniają się w ciekawe figury i tańczą na wodzie, tworząc niesamowity spektakl. Za oświetlenie odpowiedzialne jest słońce, które wie, że w jego promieniach figury mienią się i pokazują swój cudowny, błękitny kolor. Ostatecznie wpadają one do Oceanu Atlantyckiego albo osadzają się na czarnej plaży, która nie przez przypadek została nazwana kryształową… 😉

Wskazówka. Docierając do Jökulsárlón nie wiedzieliśmy, w którym miejscu mamy się zatrzymać, ponieważ ludzie gdzieniegdzie parkowali „na dziko.” Teraz już wiemy, że należy skręcić tuż za mostem w lewo, by dotrzeć do laguny lodowcowej lub w prawo, by znaleźć się na kryształowej plaży.

Wsiedliśmy do samochodu, trochę ze smutkiem, że nie pojedziemy już dalej, że nie mamy czasu na objechanie wyspy. Pocieszyliśmy się jednak faktem, że zostawiamy resztę atrakcji na kolejną podróż do Islandii. 😉

Wodospad Svartifoss

W drodze powrotnej pierwszym miejscem, które mieliśmy do zwiedzenia był wodospad Svartifoss. Leżący w Parku Narodowym Vatnajökull, Svartifoss, czyli inaczej Czarny Wodospad, wziął swoją nazwę od ciemnych, bazaltowych kolumn, po których śmiało spływa strumień wody.

Do samego wodospadu wyznaczony jest niedługi, dwu – kilometrowy szlak, prowadzący na początku pod górę. Po pokonaniu pierwszych wysokości, gdy teren zaczyna się wypłaszczać, wodospad ukazuje się w całości. Po około 20 minutach wędrówki, można z bliska zachwycać się jego niezwykłością. 😉

Pola lawowe

Na Islandii, oprócz wodospadów, lodowców, gór i wulkanów można zobaczyć również pola lawowe. Jadąc w stronę Jökulsárlón, nie mogliśmy się nadziwić kilometrom ciągnących się zielonych pagórków i pagóreczków stworzonych przez naturę. Wracając zatrzymaliśmy się przy jednym z zajazdów, by zobaczyć te cuda. I chociaż historia z nimi związana, jest smutna, to są one tak nieziemskie, że nie sposób im się oprzeć.

Pola lawowe w okolicy miejscowości Kirkjubæjarklaustur, powstały przez jeden z największych w historii Islandii wybuchów wulkanu Laki w 1783 roku, trwającego osiem miesięcy. Podczas tego wybuchu z wulkanu wydobyła się największa ilość lawy, jaka miała miejsce w całej historii świata, zalewając prawie 15 kilometrów sześciennych powierzchni. Skutki tego wybuchu były tragiczne. Doszło do największej klęski żywiołowej w historii wyspy (śmierć poniosło ponad 10 tysięcy osób), a mniejsze lub większe anomalie pogodowe zaobserwowano w Azji, Europie i Ameryce Północnej!

Spróbujcie na nich usiąść, a zechcecie wziąć takie ze sobą, by służyły Wam jako najmiększe poduszki świata! Tylko ciiiii, nic takiego nie mówiłam, bo oficjalnie siadać i chodzić po nich nie można. 😉

Vík í Mýrdal

Vík albo Vík í Mýrdal, to niewielka, klimatyczna miejscowość, leżąca przy Ring Road. Miasteczko samo w sobie może nie ma za wiele do zaoferowania, ale jego okolice już tak. 😉 Niedaleko Vik znajduje się czarna plaża Reynisfjara oraz półwysep Dyrhólaey.

Postanowiliśmy zatrzymać się na górce, by podziwiać ładne widoczki na miasteczko i ocean. 🙂

Reynisfjara

Jeżeli ktoś zapytałby się mnie, która plaża jest na Islandii najpiękniejsza, bez wahania odpowiedziałabym, że Reynisfjara. Ma ona w sobie coś magicznego, przyciągającego i niezwykłego. Gdyby tylko tak bardzo tam nie wiało, to można by było przesiadywać na niej dniami i nocami wsłuchując się w szum fali oceanu, podziwiając jaskinię Halsanefshellir z pięknymi bazaltowymi kolumnami po jednej stronie, a po drugiej półwysep Dyrhólaey.

Na tej właśnie plaży udało się Marcinowi znaleźć niewielki zawinięty zwój, który został napisany po chińsku. Przypadek? 😉

Dyrhólaey

Kolejnym punktem i w zasadzie ostatnim tego dnia, był półwysep Dyrhólaey. Słońce, które tak wspaniale przywitało nas rano, zaczęło właśnie powoli zachodzić, a niebo pokazało swoje piękne kolory. Półwysep sam w sobie zachwycił nas wszystkich, a w popołudniowych barwach prezentował się jeszcze lepiej. Przeraziło nas tylko, z jaką siłą fale uderzały o skały. Na szczęście podziwialiśmy to wszystko z góry. 🙂

Nie był to koniec wrażeń na ten dzień. Gdy byliśmy w drodze powrotnej do Helli, zobaczyliśmy najpiękniejszy zachód słońca na horyzoncie, jaki widzieliśmy do tej pory. Nie mieliśmy już sił wysiadać z auta, dlatego zdjęcie zostało zrobione przez szybę, przez Łukasza. Ale efekt powala. 🙂

Sólheimajökull

Na Sólheimajökull udaliśmy się przedostatniego dnia naszego pobytu na Islandii, gdy nie wyszła nam wycieczka na archipelag Vestmannayear.

Lodowiec może i nie jest powalający, ale robi wrażenie. Pozwoliliśmy sobie na nawet na niego wejść. Naprawdę ciekawe doświadczenie! Polecamy, szczególnie, że trafić do niego łatwo, bo również znajduje się blisko krajowej jedynki. 😉

W jeziorze lodowcowym nie pływały praktycznie żadne odłamki lodowca, ale znalazł się jeden „rodzynek”. 😉

Wskazówka. Jeżeli jesteście fanami wędrowania po lodowcach, to propozycja na pewno Wam się spodoba. Na lodowiec odbywają się wyprawy z przewodnikiem. Mieliśmy okazję widzieć kilka grup wychodzących na Sólheimajökull i trochę im zazdrościliśmy. 😉

Skálakot

Skálakot to farma, która oferuje wypożyczenie koni do jazdy rekreacyjnej po Islandii (nawet na kilka dni). My wybraliśmy się z nadzieją, że znów będziemy mogli pogłaskać i pozachwycać się islandzkimi kucami. Trochę się jednak zawiedliśmy. Islandy były tylko przez chwilę nami zainteresowane, a jak zobaczyły, że nic nie mamy, to zaczęły się od nas oddalać. Widocznie były przyzwyczajone do turystów, nie tak jak te samotne przy Keldur.

Hella

Na koniec wpisu chciałabym Was zabrać do Helli. Małej miejscowości na południu Islandii, gdzie w zarezerwowaliśmy sobie noclegi na 3 dni w jednym z drewnianych domków. Zdjęcia wykonane podczas dwóch spacerków po okolicy. 🙂

Nasza podróż po Islandii nie była niezwykłą. Podejrzewam, że wiele ludzi zaplanowało ją tak, jak my. A pewnie i lepiej. 😉 Jednak jeszcze rok temu, nie myślałam, że spełnienie jednego z życiowych marzeń nastąpi tak szybko… Nachodzi mnie w związku z tym, taka mała, banalna, ale jakże piękna refleksja – warto wierzyć w marzenia i je spełniać!

Dziękujemy Marcinowi i Gabrysi, za tak wspaniałą przygodę! 🙂

Zapraszamy również na filmik z naszymi przygodami z południa Islandii:

Do zobaczenia Islandio! 🙂

Poniżej mapka z zaznaczoną trasą i wszystkimi atrakcjami, które się w tym wpisie pojawiły:

Link do głównej części i pozostałych wpisów znajdziecie tutaj. 😉

Artykuł Najciekawsze atrakcje na południu Islandii pochodzi z serwisu Wędruj z Oczkami.

Golden Circle

Golden Circle, czyli Złoty Krąg, to obszar, którego nie można pominąć podczas pobytu na Islandii. Tworzą go trzy najważniejsze atrakcje: Park Narodowy Thingvellir, Geysir oraz wodospad Gulfoss.

Wycieczka zajmuje jeden dzień i zdecydowanie można powiedzieć, że jest esencją tego, co na Islandii najpiękniejsze. Ze względu na to, że jest to absolutne must-see Islandii, należy przygotować się na dużą liczbę turystów (szczególnie w lecie, bo w kwietniu było ich już naprawdę sporo).

Park Narodowy Thingvellir

Park Narodowy Thingvellir, to nie tylko niezwykłe miejsce pod względem krajobrazowym, ale także historycznym. To tutaj stykają się płyty tektoniczne euroazjatycka i północnoamerykańska, znajduje się piękne jezioro Thingvallavatn oraz najstarszy kościół na Islandii. To również tutaj zbierał się islandzki parlament Althing do końca XVIII wieku, a jego pierwsze posiedzenie miało miejsce w 930 roku. Dzięki temu, Althing, stał się jedną z najstarszych instytucji parlamentarnych świata. Nie dziwi, więc fakt, że to właśnie w tym miejscu, w dniu 17 czerwca 1944 roku, została ogłoszona niepodległość Islandii (wcześniej była monarchią konstytucyjną, związaną unią personalną z Danią).

Wskazówka. Nie sposób ominąć Thingvellir, bowiem ciągnie się on wzdłuż drogi nr 36, jakieś 40 minut autem od Reykjaviku.

Przy Polach Zgromadzeń Althingu znajduje się miejsce, w którym stykają się dwie płyty kontynentalne euroazjatycka i północnoamerykańska. Jest to ogromny rów, który prowadzi od półwyspu Reykjanes przez park Thingvellir, jezioro Myvatn aż na północ kraju. Co ciekawe płyty odsuwają się od siebie dwa centymetry rocznie, co nie oznacza jednak, że wyspa się dzieli, a jedynie rozszerza.

Wskazówka. Dobra wiadomość dla fanów nurkowania. Przy jeziorze Thingvallavatn znajduje się Silfra, czyli wypełniona wodą szczelina, która stanowi część styku płyt tektonicznych. Silfra przyciąga miłośników nurkowania za względu na niezwykle czystą wodę, a jej głębokość sięga nawet do 63 metrów! My nie wybraliśmy się na nurkowanie, ale wszystko przed nami. 🙂

Geysir – najbardziej znana atrakcja Golden Circle

Znajdujący się w parującej dolinie Haukadalur – Geysir, to jedna z najbardziej rozpowszechnionych atrakcji na Islandii. Było to pierwsze znane i opisane Europejczykom gorące źródło, od którego nazwę wzięły pozostałe gejzery. Geysir ma jednak swoje lata świetności za sobą, gdyż rzadko można podziwiać jego wybuchy – co około 48 godzin. Trzeba więc mieć naprawdę wielkie szczęście, żeby je zobaczyć (nam się nie udało).

Na szczęście Dolina Haukadalur ma o wiele więcej do zaoferowania, jeśli chodzi o źródła geotermalne. Znajdziemy tu, na przykład, mniejszego brata Geysiru –Litli Geysir, Smiður czy Blesi, a największe brawa zbiera Strokkur. Jego wybuchy, osiągające 30 metrów wyskości, można oglądać dosłownie, co kilka minut (5-10). Nas uraczył, co najmniej, pięcioma takimi wybuchami podczas krótkiego pobytu. Polecamy takie przeżycie każdemu!

Wodospad Gullfoss

Jedyny w swym rodzaju, potężny, niesamowity, piękny, to tylko niektóre z określeń, pasujących do Gullfoss. Złote Wodospady to niesamowite zjawisko, dwóch kaskad (mniejszej – 21 m i większej – 32 m), wpadających z impetem do wąwozu rzeki Hvítá, a błękitna, miejscami, woda dodaje im jeszcze większego uroku. 🙂

Ciekawostka. Przy Gullfoss znajduje się pomnik Sigríđur Tómasdóttir, mieszkanki, dzięki której wodospad został uchroniony przed wybudowaniem w tym miejscu elektrowni.

Kościół w Skálholt

Skálholt to niewielka miejscowość (kilka domów), leżąca przy rzece Hvítá. Jako, że znajduje się na trasie Golden Circle, postanowiliśmy poświęcić jej chwilę. Głównym punktem Skálholt jest kościół, który był siedzibą pierwszego biskupstwa od połowy XI wieku do końca XVIII wieku. 

Warto również dodać, że miejscowość była niegdyś ważnym ośrodkiem kulturalnym i politycznym. W 1056 roku, powstała tutaj pierwsza oficjalna szkoła w Islandii, w której kształciło się duchowieństwo. Istniał tu również zakon, a mieszkańcy zajmowali się głównie rolnictwem i kowalstwem.

Wewnątrz kościoła znajdziemy tablicę z nazwiskami wszystkich biskupów, pełniących tu urząd.

Wskazówka. Obecnie w podziemiach kościoła znajduje się muzeum. Niestety było zamknięte, gdy przyjechaliśmy.

Jezioro Kerið (Kerith lub Kerid)

Czy my jesteśmy na Marsie? Takie pytanie może paść podczas zwiedzania wulkanicznego jeziora Kerith. W słoneczny dzień jego okolice przybierają barwy czerwono-brązowo-rude, co daje wrażenie miejsca nie z tej ziemi.

Ta atrakcja nie jest zaliczana do Golden Circle i mimo, że znajduje się na jego trasie, łatwo ją ominąć.

Jezioro Kerith powstało w kraterze wygasłego wulkanu Grímsnes i wygląda naprawdę niesamowicie. Polecamy obejść je dookoła, a następnie zejść na sam dół, by podziwiać jego wdzięki, ze znajdującej się tam ławeczki. 😉

Ciekawostka. Na Kerith organizowane są koncerty, podczas których wykonawcy pływają na łódkach po jego powierzchni, a zgromadzeni ludzie siedzą dookoła jeziora.

Wskazówka. Wejście na jezioro jest płatne 400 koron od osoby (około 12 zł) i można płacić kartą. Na szczęście była to jedyna atrakcja, za którą zapłaciliśmy, podczas całego pobytu. 😉

Reykjadalur

Marzy się Wam darmowa, gorąca kąpiel w naturalnym basenie z ciekawymi widokami? Na Islandii znajdzie się kilka takich miejsc, a jedną z nich jest Reykjadalur. No może nie jest to basen, a parująca rzeczka, ale wrażenia są podobne. Łatwo jednak nie ma. Reyjkjadalur to atrakcja, którą łatwo pominąć, a samo dojście do niej to około 4 kilometry pod górę. Zapewniamy jednak, że warto się poświęcić, bo same widoki po drodze zachwycają.

Trasa prowadzi bowiem przez górki i pagórki, a uroku dodaje wodospad oraz wiele parujących, wręcz bulgoczących źródeł, przez co krajobraz jest niezwykle ciekawy. Ze względu na wysiłek, który trzeba włożyć w wędrówkę, nie ma tam aż tak wielu turystów (przynajmniej w kwietniu).

My mieliśmy trochę pecha. Woda może i była gorąca, ale niestety gdy do niej weszliśmy, zerwał się taki wiatr, że zamiast się wygrzać, to zmarzliśmy. Najgorzej było przy wychodzeniu z wody. Nie wiem czy kiedyś tak przemarzłam. Ale warto było. 😉

Wskazówka. Jak się dostać do Reyjkjadalur? Jadąc główną drogą nr 1 z Reykjaviku na południe, należy skręcić w lewo, gdy pojawi się znak na miejscowość Hveragerði. Tą drogą należy dojechać do parkingu, a tam odpowiednie znaki wyznaczą nam trasę do gorących źródeł.

Półwysep Reykjanes

Islandia zadziwiała nas na każdym kroku. Krajobrazy, które zmieniały się co chwilę, dały nam naprawdę niezwykłą dawkę islandzkiego piękna, uroku i niezwykłości. A Półwysep Reykjanes to całkowicie inne oblicze wyspy. Księżycowy, wulkaniczny obszar, jaki nam zaprezentował wzbudził u nas zachwyt, jak i trochę smutek. Głównie przez swoją surowość oraz kilometry bez niczego, prócz brązowo-szarej ziemi. A może też przez to, że był to nasz ostatni dzień na wyspie?

Co znajdziemy ciekawego na Półwyspie Reykjanes? miejscowość Eyrarbakki, kościół Strandarkirkja, Gunnuhver, Valanhukur, Krýsuvík, Błękitną Lagunę, latarnie morskie oraz most łączący płyty tektoniczne.

Eyrarbakki

Jadąc od południa w stronę półwyspu, rozpoczęliśmy nasz dzień od zwiedzenia Eyrarbakki. Ta niewielka, obecnie, rybacka miejscowość, stanowiła w latach swojej świetności jedną z największych przystani na południowym wybrzeżu Islandii.

Miasteczko kryje w sobie kilka interesujących punktów. Znajduje się tutaj najstarsza na Islandii szkoła z 1852 roku, jedyne w kraju więzienie, muzea (Morskie i Narodowe), kościół z 1890 roku, pomnik rybaka oraz piękne widoki. Warto również dodać, że w Eyrarbakki większość domów pochodzi z lat 1890-1920.

Nas zaciekawiły głowy ryb suszących się na słońcu i żółty dom z interesującymi elementami wystawionymi w oknach (Islandczycy to uwielbiają). 😉

Kościół Strandarkirkja

Położony na końcu wioski Selvogur, Strandarkirkja to luterański kościół, z którym związana jest ciekawa historia. Otóż w XII wieku, islandzcy żeglarze płynący ku brzegom wyspy, napotkali na sztorm i w obawie przed utratą życia, zaczęli się modlić do Boga o szczęśliwy powrót. Złożyli również obietnicę, że jeśli przeżyją, to wybudują kościół. Według opowiadań pojawił się wtedy anioł, który wskazał im drogę do brzegu. W podzięce żeglarze wybudowali kościół Strandarkirkja, któremu przypisuje się liczne cuda. Był on również swego czasu jednym z najbogatszych kościołów na Islandii. Obecnie rzadko odbywają się tam nabożeństwa.

Kościół wewnątrz jest niewielki, a jego kolorowy, prosty wystrój przykuwa uwagę. W przedsionku znajduje się księga pamiątkowa, do której się wpisaliśmy. Z zewnątrz można natomiast napawać wzrok ładnymi widokami na okolicę i ocean. A przy kościele znajduje się interesująca rzeźba o nazwie Landsýn (Land in Sight).

Gunnuhver

Kierując się w stronę zachodnią dojechaliśmy do kolejnej rybackiej miejscowości – Grindavik, w której zatrzymaliśmy się na chwilę. Wpadliśmy na pomysł, by zjeść w końcu jakiś dobry obiad. Gdy weszliśmy do knajpki i zobaczyliśmy ceny (około 130 złotych za najtańsze danie), automatycznie odechciało nam się jeść. 😉

Ruszyliśmy dalej, by dotrzeć do zachodniego wybrzeża Półwyspu Reykjanes, a dokładniej do Gunnuhver. Pierwsze co poczuliśmy po wyjściu z auta, to niezwykle intensywny zapach (smród) siarki. Następnie naszym oczom ukazała się buchająca z niesamowitą siłą para, później jeszcze więcej parujących miejsc i nieziemskie widoki. 😉

Obszar jest, według legendy, opętany przez ducha kobiety o imieniu Gunna (stąd też nazwa). Podobno Gunna pokłóciła się z właścicielem ziem, który odebrał jej jedyną rzecz – garnek do gotowania. Kobieta wpadła w furię, odmówiła wypicia święconej wody i umarła. A jej duch chodzi po tych właśnie terenach. Ech tak to jest rozzłościć kobietę. 😉

Główny punkt stanowi gejzer Gunnuhver, który wyrzuca ogromne ilości pary z niewyobrażalną mocą.

Valahnukur

Niedaleko Gunnuhver znajduje się klif Valahnukur, z którego rozpościerają się niesamowite widoki na ocean Atlantycki. Jest to zdecydowanie jedno z piękniejszych miejsc na Islandii.

Z Valahnukur można również podziwiać najstarszą na Islandii latarnię Reykjanesviti, a za nią Gunnuhver.

Latarnia powstała w 1878 roku, jednak kilka lat później została poważnie uszkodzona w wyniku trzęsienia ziemi. Obecna latarnia powstała w 1929 roku, zachowując oryginalny wygląd i wystrój poprzedniczki.

Most łączący płyty tektoniczne

Kolejnym punktem na naszej trasie był most łączący płyty kontynentalne północnoamerykańską i euroazjatycką (isl. Brúin milli heimsálfa). Most jest tylko symboliczny i sam w sobie nie wygląda ciekawie. Tutaj, podobnie jak w Thingvellir, możemy znaleźć się geograficznie, bez żadnych problemów i podań o wizę, w Ameryce Północnej. 😉

Hvalsneskirkja

Jadąc dalej w stronę północy dotarliśmy do wioski Sandgerdi, w której bardzo spodobał nam się stojący tam kościół. Hvalsneskirkja – to murowana świątynia, w kolorze czarnym, z ciekawą kolorową wieżyczką, czym wyróżniała się na tle innych kościołów, które mieliśmy okazję widzieć. Ciekawy element stanowi również dość duży (jak na Islandię) cmentarz z 1887 roku.

Gardskaga

Zwiedzanie Półwyspu Reykjanes zakończyliśmy na miejscowści Gardur, gdzie mieliśmy okazję zobaczyć dwie latarnie o takiej samej nazwie – Gardskaga.

Pierwsza latarnia (powyżej), mająca 12.5 metrów wysokości powstała w 1897 roku. Niestety była w remoncie, więc nie mogliśmy jej zwiedzić.

Druga (poniżej) powstała w 1944 roku. Powodem jej wybudowania, jest fakt podmywania brzegu przez wody Atlantyku, przez co starsza latarnia może kiedyś zostać dosłownie zmyta. Ma 28 metrów wysokości, co oznacza, że jest również najwyższą latarnią na Islandii. Jej również nie zwiedziliśmy, gdyż była zamknięta.

Wskazówka. Półwysep Reykjanes oferuje jeszcze dwa bardzo atrakcyjne miejsca do zwiedzenia. Mowa o Krýsuvík, kolejnym geotermalnym obszarze oraz Blue Lagoon (Błękitnej Lagunie), w której można zażyć kąpieli po zapłaceniu niemałych pieniędzy. My tam nie byliśmy, ale oba punty są bardzo polecane. 😉

Opisane powyżej atrakcje to jedynie niewielki skrawek islandzkiego piękna, a jednak widoki i wrażenia mogą przyprawić o zawrót głowy. W następnym wpisie uroczymy Was kolejnymi ciekawostkami o Islandii i co najważniejsze, będzie więcej słońca! Wędrujcie z Oczkami! 🙂

Poniżej mapka z zaznaczoną trasą i wszystkimi atrakcjami w Golden Circle, Reykjanes i Reyjadalur:

Zapraszamy Was również na filmik z tej części Islandii 🙂

Link do części głównej oraz pozostałych wpisów o Islandii znajdziecie tutaj. 🙂

Artykuł Islandia – Golden Circle, Reykjadalur i Reykjanes pochodzi z serwisu Wędruj z Oczkami.

Wyspa jedyna w swoim rodzaju, powstała w wyniku wybuchu wulkanów, zdobyta przez Wikingów, zamieszkała przez „garstkę” ludzi. Islandia zachwyca swoją niezwykłością, unikatowością, pozostawia po sobie niesamowitą tęsknotę i marzenia o powrocie. Nic dziwnego, że odwiedzana jest przez ponad milion turystów rocznie (i ta liczba wzrasta!)

Nawet nie pamiętam, kiedy i w jakich okolicznościach zapisałam hasło Islandia, na swojej liście „must see”, ale z pewnością nie wierzyłam, że spełnienie jednego z większych marzeń, przyjdzie tak szybko…

Niedługo po tym jak opublikowaliśmy filmik o Islandii na naszym fanpage’u, kilku znajomych napisało o chęci wyruszenia na wyspę. Ostatecznie w grudniu, razem z Gabrysią i Marcinem, kupiliśmy bilety, by początkiem kwietnia rozpocząć naszą 7-dniową przygodę życia! 🙂

Po Islandii poruszaliśmy się głównie samochodem albo czasami pieszo. 😉 Podczas tygodniowego pobytu na wyspie udało nam się zwiedzić głównie południowy-zachód – stolicę Reykjavik i półwysep Reykjanes oraz prawie całe południe (do laguny lodowcowej Jökulsárlón włącznie). Jeden dzień chcieliśmy poświęcić na zwiedzanie wysp Vestmannaeyjar (głównie Heimaey), ale jak się dowiedzieliśmy, port z którego chcieliśmy płynąć był w remoncie, a bilet na samolot kosztował w przeliczeniu około 300 zł (czyli prawie tyle ile wydaliśmy na bilety w dwie strony na Islandię!).

Jeżeli zamierzacie zwiedzić wyspę, to szczerze polecamy wybrać się na co najmniej 3 tygodnie, aby na spokojnie ją objechać i zwiedzić wszystko (lub większość). My czujemy ogromny niedosyt i już my myślimy o powrocie!

Zapraszamy Was na krótki cykl wpisów o Islandii, w których chcielibyśmy się z Wami podzielić opisem miejsc, które zobaczyliśmy, poradami i wskazówkami (oraz całą masą zdjęć). Mamy nadzieję, że się Wam spodobają! 🙂

I. Link do pierwszej części o Reykjaviku znajdziecie tutaj.

II. Link do kolejnej części o Golden Circle, Reykjadalur i Reykjanes znajdziecie tutaj.

III. Link do trzeciej części opisującej nasze przygody na południu Islandii znajdziecie tutaj.

IV. Link do jedenastu porad i wskazówek dotyczących podróży na Islandię znajdziecie tutaj.

Zamykam oczy… Islandia… Migawki zdjęć przesuwają się pod powiekami. Ciężko mi wybrać jedną. Jest ich tak wiele… Na samą myśl chcę wrócić, zobaczyć jeszcze raz, poczuć, sfotografować, zachować na zawsze w pamięci. Nigdy się nie rozstawać… z Islandią…

Artykuł Kraina marzeń – Islandia pochodzi z serwisu Wędruj z Oczkami.

Oczywiście, jeśli wziąć pod uwagę, że na Islandii nie ma blokowisk, każdy domek jest inny i mieszkańcy w oknach lubią stawiać różne, hmm… przedmioty, a w niemal każdej bramie znajdziemy mural, może się okazać że zabraknie nam nawet i trzech dni żeby wszystko zobaczyć. Jeśli natomiast chcemy zobaczyć większy skrawek Islandii, warto w Reykjaviku zatrzymać się na cały dzień. Zdecydowanie jest gdzie pójść i co zobaczyć. 😉

Do stolicy Islandii – Reykjaviku dotarliśmy późnym wieczorem i postanowiliśmy na zwiedzanie przeznaczyć cały następny dzień oraz jeden dodatkowy wieczór. Nasz plan wymagał od nas zrobienia wczesnych zakupów na śniadanie i ruszenia w „teren”. Ze względu na to, że Islandia w porze letniej leży 2 strefy czasowe od Polski, wczesne zakupy nie wydawały się trudnym zadaniem, a i cały plan wydawał się bardzo dobry… Niestety, okazało się, że wszystkie tanie markety w Islandii (Bonus) otwarte są w dziwnych godzinach – od 11:30 do 18:30 i zrobienie jakichkolwiek zakupów przed 11.00 graniczy z cudem lub obarczone jest bardzo wysokimi cenami (osiedlowe sklepy są o wiele droższe). Pamiętajcie o tym lecąc na Islandię. 😉

Kościół Hallgrímskirkja

Zwiedzanie Reykjaviku rozpoczęliśmy od drugiego najwyższego budynku na całej Islandii. Kościół Hallgrímskirkja góruje nad miastem, a jego bryła ma ciekawy kształt. Warto również wspomnieć, że dominującą wiarą na Islandii jest Luteranizm, więc wszystkie kościoły są raczej surowe w wystroju.

Harpa

Harpa to charakterystyczny, bardzo współczesny budynek, w którym znajduje się hala koncertowa. Kształt zewnętrzny przypominał mi nieco kształt budynku Muzeum Narodowego Ziemi Przemyskiej, ale tutaj (w odróżnieniu od Przemyśla) budynek komponuje się z otoczeniem idealnie. Na tle zatoki Foxa jego szklana konstrukcja wygląda wprost fantastycznie. 😉

Warto również dodać, że Harpa w nocy jest pięknie oświetlona, dzięki czemu wygląda równie efektownie, co w dzień.

W bezpośrednim sąsiedztwie Harpy znajduje się pomnik Sólfar. Z zamierzenia miał oznaczać podróż ku słońcu, nieznanemu, ale w świadomości turystów utrwala się jako łódź wikingów, którzy przybyli tu jako pierwsi. Nie wdając się w naszą interpretację, zapraszam na zdjęcia. 😀

Port w Reykjaviku

Bardzo blisko Harpy znajduje się port w Reykjaviku. Nie znam się na żegludze i portach, ale ten wydawał mi się wyjątkowo mały, a mimo to cumowały tam dość duże okręty…

Całkiem ciekawy widok jak na centrum miasta. 😉

Celem naszej nadmorskiej wędrówki miało być miasteczko Seltjarnarnes i położona tam latarnia morska, ale odległość okazała się zbyt duża, a pogoda zbyt niesympatyczna, aby tam dotrzeć.

Kościół Landakot

Największą grupą etniczną na Islandii stanowią Polacy (około 3% wszystkich mieszkańców). Nie zauważyliśmy tego w Reykjaviku, aż do czasu odwiedzenia kościoła Landakot, a w zasadzie Bazyliki katedralnej Chrystusa Króla w Reykjaviku. Wystrój był tu zdecydowanie bogatszy niż w zwiedzanym wcześniej kościele Hallgrímskirkja. Zaskoczyły nas również ogłoszenia, które były rozwieszone przy wejściu. Większość z nich była po polsku i odnosiła się do spraw natury, nie tylko duchowej.

W okolicy Kościoła Landakot znajdują się liczne ambasady i jest to również bardzo dobre miejsce na spacer. 😉

Jezioro Tjörnin

Oficjalne centrum miasta, na którym spotkaliśmy mniej ludzi niż na handlowej ulicy Laugavegur. Ładne i sympatyczne, pozwala na wyciszenie i kontemplację przy pływających kaczkach oraz łabędziach.

Jezioro znajduje się około 10 minut spacerkiem od Harpy, a my z naszego okna w pokoju, mogliśmy je podziwiać codziennie. 😉

Laugavegur

„Islandzkie Krupówki” – tak najkrócej opisałbym najbardziej znaną, handlową ulicę w Reykjaviku – Laugavegur. Nie ma tu może tyle jadłodajni, ani takich tłumów (przynajmniej w kwietniu), jakie można spotkać w Zakopanem, ale czułem się tam podobnie. Miłą odskocznią od głównej ulicy są schowane w zakamarkach lub bocznych ulicach murale, które są niesamowite (ale o tym za chwile).

Murale

Murale w Reykjaviku to trochę jak graffiti w Polsce – są wszędzie. Czasem widzieliśmy je w nietypowych miejscach i nietypowych kształtach, ale zawsze fajnie komponowały się w krajobraz i potrafiły ukryć się przed naszym wzrokiem gdy traciliśmy naszą czujność na inne atrakcje.

Dla nas większą przyjemność stanowiło przejście się po mniej uczęszczanych uliczkach i szukanie murali niż wejście do jednego z islandzkich muzeów. 😉

Reykjavik to wspaniałe miasto (a może lepiej napisać, że miasteczko?). Pięknie położone, nad zatoką, za którą widać góry. Jednak ilość atrakcji nie zachwyca. Jeśli mam być szczery, to jako miasto bardziej podobał mi się, np. Budapeszt ze swoimi wszystkimi atrakcjami. Ale zdecydowanie warto tutaj zajrzeć podczas pobytu na Islandii. 🙂

Link do głównego wpisu o Islandii znajdziecie tutaj. 🙂

Poniżej krótki filmik z naszej wędrówki po Reykjaviku:

Artykuł Stolica Islandii – co warto zobaczyć w Reykjaviku? pochodzi z serwisu Wędruj z Oczkami.