Wyzwanie = motywacja do działania

W tym roku, jak nigdy dotąd, zafascynowałam się jesienią. Wszystko za sprawą wyzwania, którego się podjęłam. Postanowiłam przez 30 dni fotografować tę porę roku, zaczynając pierwszego dnia jesieni – 23. września 2019. O całym zdarzeniu poinformowałam na naszym instagramie i facebooku. Zasady były proste, bo codziennie robiłam zdjęcia jesieni i wrzucałam jedno z nich, opatrzone hashtagiem #wyzwaniejesień2019, w relacjach na mediach społecznościowych.

To wyzwanie było moją własną motywacją do codziennego fotografowania, do przyjrzenia się bliżej jesieni i pokazania jej piękna. W tym roku październik ujawnił swoje najlepsze oblicze. Dużo słońca, mgły czy krople rosy, to wszystko starałam się odzwierciedlić na fotografiach. Skupiłam się również na zrobieniu kilku kadrów w domu, by bardziej pobudzić swoją kreatywność. Przyznam, że nigdy nie zgromadziłam tylu rzeczy związanych z tą porą roku. Liście i kasztany zebrane w parkach podczas spacerów, dynie kupione na lokalnym ryneczku czy świece w odcieniach brązu i pomarańczu. Dzięki temu, całe nasze mieszkanie zapachniało jesienią.

Fotografowałam głównie telefonem w drodze do i z pracy. Średnio potrzebowałam 15-20 minut, by znaleźć dobry kadr i zrobić zdjęcie. Uwierzcie, jest to czas, który każdy z nas jest w stanie zarezerwować tylko dla siebie. Zdjęcia obrabiałam w lightroom mobile, co zajęło mi kolejne max. 10 minut. W większości przypadków było to jednak krócej, ponieważ stworzyłam preset, który stosowałam do większości zdjęć. 🙂

Jesień 2019 roku w moich fotografiach

Wyzwanie było dla mnie niesamowitą frajdą, cieszyłam się jak dziecko z każdego zrobionego zdjęcia, a Łukasz dodatkowo motywował mnie do działania. Wspominam o tym, ponieważ wsparcie bliskich przy takich wyzwaniach ma ogromne znaczenie. 🙂

Jak oceniacie efekty? 🙂

Zachęcam do podejmowania takich wyzwań, nie tylko fotograficznych, ale w każdej dziedzinie życia. Są świetną nauką dyscypliny, poznawania siebie i swoich możliwości oraz świata dookoła nas, a także rozwijają nas całościowo. Kończymy je z jeszcze większą wiedzą dotyczącą tematu, którego się podjęliśmy. I rozpierającą dumą, gdy wyzwanie uda się skończyć! 🙂

2 lata temu podjęliśmy się również innego wyzwania – fotografowaliśmy przez 365 dni. O naszych efektach oraz przemyśleniach Łukasza przeczytacie tutaj, zapraszam. 🙂

Artykuł Jesień 2019 – 30-dniowe wyzwanie fotograficzne pochodzi z serwisu Wędruj z Oczkami.

Mam nadzieję, że pierwsza część Ci się spodobała i była przydatna. Jeśli jeszcze jej nie widziałeś/widziałaś, to serdecznie zachęcam do przeczytania. 🙂

I. Filmy o fotografii

Tak się akurat złożyło, że trzy poniższe propozycje filmowe dotyczą fotografii ulicznej. Myślę, jednak, że są one na tyle ciekawe, iż powinien je pooglądać każdy zainteresowany fotografią. Tak więc:

1. „Finding Vivian Maier”

Pewnie wielu z Was nie słyszało o Vivian Maier. Wcale się nie dziwię, jeszcze do niedawna również nie wiedziałam o jej istnieniu. Wszystko zmieniło się, gdy ponad roku temu, wybrałam się ze znajomymi do kina na film „Finding Vivian Maier.” Wiedziałam jedynie, że będzie to film biograficzny o amerykańskiej fotografce. Nie spodziewałam się jednak, że tak mocno na mnie wpłynie.

Vivian urodziła się w 1926 roku w Nowym Jorku. Przez większość życia pracowała jako niania. Jednak jej prawdziwym powołaniem była fotografia. W filmie poznajemy jej losy, głównie z perspektywy jej wychowanków. Dowiadujemy się o tym, że Vivian była bardzo tajemniczą osobą i nikomu się nie chwaliła, że robi zdjęcia. Wiele osób, także jej wychowankowie, widzieli, że chodzi z aparatem, jednak nie traktowali tego na poważnie. Cała historia zaczyna się dopiero w 2007 roku, gdy jej rzeczy zostały wykupione na aukcji przez Johna Maloofa. John po odkryciu wszystkich kliszy (na których było w sumie ponad 100,000 zdjęć!), zachwycił się jej dziełami na tyle, że postanowił pokazać światu jej pracę. Niestety, Vivian zmarła, zanim John zdobył ostatecznie informację, do kogo należą te zdjęcia (2009 rok). Dzięki jego determinacji, oprócz filmu, powstała również strona internetowa z galerią zdjęć Vivian, albumy fotograficzne, a jej prace zostały pokazane w galeriach w największych miastach USA.

Uwierz mi, że nie są to byle jakie zdjęcia. Vivian okazała się być prawdziwą uliczną fotografką, która nie bała się fotografować ludzi z bliska. Niektóre portrety są tak przejmujące, że nie mogłam oderwać od nich wzroku! Była również świetnym przykładem, jak w ciekawy sposób można zrobić sobie selfie. 🙂

Nie będę więcej spoilerować. Poogladaj i przekonaj się sam/a! 🙂 Poniżej zwiastun:

Z tego co widziałam film jest do pooglądania na Netflixie. Zachęcam również do zapoznania się z galerią zdjęć Vivian.

2. „Everybody Street”

Film „Everybody Street”, w reżyserii Cheryl Dunn, to dokument stricte o fotografii ulicznej. Kręcony na ulicach Nowego Jorku, przedstawia kulisy pracy kilku fotografów ulicznych. Są to m.in.: Joel Meyerowitz, Boogie, Elliot Erwitt, Martha Cooper, Jill Freeman. Każdy z nich opowiada o tym, jak zaczęła się ich przygoda z fotografią, jak wygląda ich praca, na czym się skupiają fotografując ludzi i czego nauczyło ich fotografowanie ludzi. Znajdziemy tu, na przykład, historie o fotografowaniu policjantów i strażaków podczas służby, historie lokalnych gangsterów, czy miejskiego marginesu społecznego.

To trochę mroczny, a zarazem niezwykle fascynujący obraz Nowego Jorku, pokazany przez pryzmat każdego z fotografów.

Cały film znajdziesz na Youtube:

3. 'Everything I Do is Street Photography”

Trzecia propozycja to nie film, a bardziej prezentacja, ale stwierdziłam, że warto o niej wspomnieć. Poniższy filmik o tytule „Everything I Do is Street Photography” podpowiedział mi Youtube. Kliknęłam i odkryłam niezwykle interesujący wykład fotografa Melchiora DiGiacomo. Melchior ma za sobą ponad 40 lat doświadczenia w ulicznej fotografii! Fotograf przedstawia swoje zdjęcia i opowiada o tym, dlaczego wybrał to ujęcie, co wydawało mu się interesujące i na co warto zwracać uwagę fotografując. Jedną z najważniejszych lekcji, jakie wyciągnęłam z tego wykładu to: aby zrobić dobre zdjęcie podczas wydarzenia, należy wejść „do środka”, między ludzi i z tej perspektywy pokazać to, co się dzieje. Niby wszystko oczywiste, ale jeśli ktoś to powie na głos, pokazując przy tym genialne zdjęcia, to dopiero dociera do człowieka.

Polecam zajrzeć również na galerię zdjęć Melchiora. A jego wykład wklejam poniżej:

II. Książki o fotografii

W tej części przedstawiam dwie książkowe pozycje, a w zasadzie poradniki, które pozwoliły mi na rozwinięcie moich skrzydeł w fotografii. To książki o fotografii dla każdego, kto chce się nauczyć robić zdjęcia. Zapewniam Cię, że z chęcią będziesz do nich wracać.

1. Bryan Peterson, „Ekspozycja bez Tajemnic”(Wydanie III)

O tym autorze wspominałam już przy okazji wpisu o tym, jak zacząć przygodę z fotografią.

Bryan Peterson to profesjonalny fotograf, dzięki któremu nauczyłam się podstaw fotografii. Książkę „Ekspozycja bez Tajemnic” dostałam od Łukasza, za co jestem mu ogromnie wdzięczna. 🙂

Bryan Peterson „przeprowadził” mnie po kolei, po najważniejszych zagadnieniach fotograficznych: co to jest przysłona, ISO, czas naświetlania, w jakich warunkach fotografować i wiele innych. Książka napisana jest bardzo przystępnym językiem. Muszę przyznać, że autor ma niezwykły dar do tłumaczenia. To, co było czarną magią,  stało się bardzo proste. Dodatkowo, przemówiły do mnie świetne zdjęcia zawarte w tej książce. Gdy ją czytałam, widziałam już oczami wyobraźni siebie robiącą takie zdjęcia (oczywiście później zrozumiałam, że nauka fotografii to jednak długi proces).

2. David Duchemin, „Sztuka Fotografowania, 60 Pomysłów na Lepsze Zdjęcia”

Wprawdzie jestem dopiero w 2/3 książki, ale myślę że warto o niej wspomnieć. 🙂

David Duchemin to profesjonalny fotograf, który zwiedził cały świat, fotografując głównie podczas misji humanitarnych. Książka „Sztuka Fotografowania” podzielona jest na 60 lekcji fotograficznych. Na koniec każdej lekcji znajdziesz zadanie do wykonania związane z danym tematem. David tłumaczy m.in. takie zagadnienia jak: światło w fotografii, długi czas naświetlania czy linie prowadzące. Co jeszcze przemawia za tą książką? Gotowe tematy do fotografowania. Także, jeśli brakuje Ci motywacji i inspiracji do robienia zdjęć, to ta pozycja jest dla Ciebie. 🙂 Napisana jest również bardzo przystępnym językiem, zrozumiałym dla każdego laika, a zdjęcia Davida powalają. 🙂

Filmy i książki o fotografii – podsumowanie

Podsumowując. Filmy i książki o fotografii to świetny sposób na poszerzenie swojej wiedzy w tej dziedzinie. Nie ma nic lepszego niż nauka i inspiracja osobami, które w danym temacie są już ekspertami i z chęcią dzielą się swoim doświadczeniem. Mam nadzieję, że te propozycję Ci się spodobają. Chętnie dowiem się, kim Ty się inspirujesz. 🙂

Artykuł Kącik Inspiracji Fotograficznych #2 – Filmy i książki o fotografii pochodzi z serwisu Wędruj z Oczkami.

Potrzebne narzędzia: jakikolwiek sprzęt z aparatem, chęci do fotografowania oraz szczypta kreatywności.

Gotowy/a? To zaczynamy!

I. Sfotografuj turystów przy atrakcji

Tłumy turystów w znanych miejscach, to znak naszych czasów. Coraz mniej jest takich miejsc, w których nie spotykamy nikogo, albo zaledwie kilka pojedynczych osób. Dlaczego by tego nie wykorzystać? Zamiast stać i czekać, aż wszyscy sobie pójdą, przeważnie tracąc na to mnóstwo czasu i energii, zrób im ciekawe zdjęcie! 😉

Przy tym punkcie nasuwa się kilka kolejnych opcji do wyboru, ponieważ możemy zastać turystów:

1. Stojących i patrzących na atrakcję;
2. Wskazujących atrakcję;
3. Fotografujących atrakcję lub siebie przy niej;
4. Malujących lub rysujących atrakcję (coraz częściej spotykane).

Niezależnie od tego, jaki scenariusz wybierzesz albo, który wariant Ci się trafi, jest to bardzo ciekawy sposób na urozmaicenie scenerii i opowiedzenie historii swoim zdjęciem.

Można tę wskazówkę zastosować również w górach, ukazując np. grupę ludzi idących szlakiem lub siedzących i zachwycających się naturą.

II. Poszukaj ciekawej perspektywy

To jedna z moich ulubionych porad, bo najbardziej uczy kreatywności. „Szukanie” interesującej perspektywy to zawsze wyzwanie. Warto poświęcić mu jednak chwilkę, jeśli chcemy, by nasz kadr był oryginalny. Każdy fotograf zadaje sobie pytanie: która perspektywa jest najlepsza?  Centralny kadr czasami się sprawdza, ale tylko czasami. Jeśli chcesz uzyskać ciekawsze zdjęcia, musisz się trochę wysilić. Możliwości jest mnóstwo: schyl się lub uklęknij i zrób zdjęcie z niskiej perspektywy, wyjdź na coś (np. na ławkę) i zrób zdjęcie z góry albo popatrz się w górę i cyknij fotkę (sprawdza się często przy wieżowcach), oddal się lub podejdź bliżej, podejdź z boku, itp. Możesz również zrobić zbliżenie na jeden element, a zostawić atrakcję rozmytą w tle.

Poniżej przykład tego, jak szukać ciekawej perspektywy. Gdy ten mężczyzna zobaczył znany kościół w Porto, wyszedł na słupek (na którym utrzymać równowagę to sztuka), by uzyskać inną perspektywę niż wszyscy fotografujący. A ja szybko chwyciłam za telefon, by mieć dobry przykład do wpisu. 😉

III. Uatrakcyjnij mało ciekawe elementy kadru

Ciekawie „wypełniony” kadr, to ciekawsze zdjęcia. W przypadku, gdy masz interesujący punkt do sfotografowania, ale nudne, bezchmurne albo białe niebo*, warto wykorzystać technikę nazywaną profesjonalnie, jako natural framing. To nic innego, jak ujęcie fotografowanego tematu w naturalne ramy, stworzone z liści, gałęzi lub elementów architektonicznych, takich jak otwarte okno czy drzwi. Moim ulubionym sposobem jest również „łapanie” ptaków w locie, aby nadać scenie więcej żywotności. Poszukaj takich elementów następnym razem, a zobaczysz, o ile ciekawsze zdjęcia uzyskasz.

Poniżej wrzucam dwa zdjęcia tej samej sceny. Na pierwszym bez ptaków na niebie, a na drugim z ptakami. Która wersja jest lepsza? 😉

*Białe, pochmurne niebo sprawdza się przy portretach wykonywanych na zewnątrz. Nie mamy wtedy mocnych cieni, tylko równomiernie rozłożone światło, które warto wykorzystać.

IV. Poszukaj odbić

Ta wskazówka sprawdzi się, gdy przy danej scenerii mamy:

1. taflę spokojnego jeziora lub rzeki;
2. mokrą jezdnię lub kałużę;
3. szklany budynek lub okno;
4. zamarzniętą powierzchnię;
5. lustro.

Odbicia są zawsze mile widziane, zarówno jeśli chodzi o fotografowanie krajobrazów, jak i architektury. Dlatego nie wahaj się ich wykorzystać.

*Odbicia mogą być również wykorzystane do zrobienia sobie interesujących autoportretów podczas podróży. Bardzo zainspirowała mnie seria selfie zrobionych sobie przez fotografkę Vivian Maier. Link do galerii znajdziesz w dodatkowych materiałach pod wpisem. 🙂

V. Sfotografuj siebie lub Was w inny sposób

W tym przypadku przyda się pomoc drugiej osoby (chociaż niekoniecznie). Jeśli jesteś sam/sama w podróży możesz posłużyć się samowyzwalaczem w aparacie lub telefonie (coraz więcej telefonów taką opcję posiada). Jak sfotografować siebie w ciekawy sposób? Przede wszystkim nie stać nieruchomo tylko zrobić coś ze sobą, wykorzystać dane miejsce. 😉 Przychodzi mi do głowy kilka pomysłów: wyskocz do góry, zrób jakieś akrobacje, odwróć się tyłem, machnij kapeluszem, „odrzuć” włosy do tyłu, itp. Wszystko zależy od tego, gdzie jesteś(cie) i jakie są warunki. I oczywiście od kreatywności. 😉 W zasadzie każda technika jest dobra. Ważne, żeby zdjęcie było ostre (szczególnie przy podskokach) i zawierało ciekawą scenę.

Ważne! Zawsze przywieź(cie) chociaż jedno lub dwa zdjęcia siebie lub Was z podróży. Zauważyliśmy w którymś momencie, że fotografujemy wszystko dookoła, a na żadnym zdjęciu nie ma nas. Teraz już nie popełniamy tego błędu. 😉

VI. Zrób zdjęcie podczas golden hour

Golden hour, czyli złota godzina, to najlepszy czas dla fotografa. Jak nazwa wskazuje, to chwile, kiedy słońce oświetla wszystko na złoty kolor. Dzieje się tak godzinę po wschodzie słońca i godzinę przed zachodem (niektórzy twierdzą, że jest to aż 1,5 godziny, wszystko zależy od pory roku 😉 ).
Moim zdaniem najlepiej sprawdza się poranne golden hour, gdy ludzie jeszcze śpią. Nie dość, że mamy piękne kolory, to w dodatku mniejszą liczbę turystów.

Dla przykładu zdjęcie tego samego stadionu w porze południowej i w złotej godzinie:

VII. Fotografuj na długim czasie naświetlania

Długi czas naświetlania, to obszerny temat. Najbardziej kojarzy się ze scenami nocnymi, a tak naprawdę można go wykorzystać też w ciągu dnia. Długa ekspozycja pozwala na ukazanie ruchu i akcji na zdjęciu. Możemy do tego użyć, na przykład, świateł samochodów, rowerów, świecących atrakcji w wesołym miasteczku czy fajerwerków. W zasadzie do tego typu zdjęć, nada się wszystko, co jest w ruchu i się świeci (w przypadku zdjęć w świetle dziennym, sam ruch jest wystarczający). Aby uzyskać taki efekt, należy przymknąć przysłonę (f), ustawić ISO na najmniejszą wartość i wydłużyć czas naświetlania, np. 5 sekund. Im dłuższy czas naświetlania, tym efekt może być bardziej zaskakujący. 😉

Ważne! Przy długim czasie naświetlania najważniejsza jest stabilność aparatu. Najlepiej, jeśli użyjesz statywu. W przypadku, gdy go nie masz, każde stabilne miejsce się nada – kawałek muru lub skały, itp.

Ciekawsze zdjęcia w podróży – podsumowanie

Pamiętaj, że im kreatywniej podejdziesz do tematu, tym ciekawsze zdjęcia uzyskasz. Dobrym sposobem na zrobienie innych zdjęć niż wszyscy, jest oddalenie się choćby kawałek od znanego miejsca i sfotografowania go z tej perspektywy lub skupienie się na innym fragmencie atrakcji. I ostatnia uwaga: staraj się robić proste, ostre zdjęcia i nie ucinać zabytków. To naprawdę niewiele, a sprawia, że każdy będzie milej patrzył na fotografie przywiezione z podróży. 🙂

Wszystkie zdjęcia zostały wykonane przez nas. Wskazówki powstały na bazie naszych obserwacji podczas podróży i wędrówek.

Na koniec wrzucam filmik ukazujący tzw. Instravel, czyli jak ludzie robią takie same zdjęcia podczas podróży. Może czas coś zmienić? 🙂

Którą wskazówkę wykorzystasz podczas kolejnej podróży? Może chcesz się podzielić własnymi propozycjami? 🙂

Dodatkowe materiały rozszerzające tę tematykę:

• TAKE BETTER Travel PHOTOS Now! REAL LIFE Example in crowded spot
• Perspektywa. Leszek Szurkowski
• Vivian Maier
• Natural Framing, Digital Photography School

To kolejny wpis działu Fotografia. Może zainteresują Cię również:

• Jak zacząć przygodę z fotografią?
• 100 365 dni robienia zdjęć?
• Kącik inspiracji fotograficznych #1

Artykuł 7 wskazówek, jak robić ciekawsze zdjęcia w podróży pochodzi z serwisu Wędruj z Oczkami.

Kącik inspiracji fotograficznych – kanały na YouTube

Pierwszy wpis, związany z inspiracjami fotograficznymi, poświęcam moim trzem najulubieńszym, zagranicznym kanałom na YouTube, które regularnie oglądam. Są one dla mnie dużą dawką wiedzy oraz motywacji do dalszego działania. Jestem pewna, że któryś z nich stanie się również Twoim ulubionym. A może już jest? 🙂

The Art of Photography

Świadomie wrzucam ten youtubowy kanał jako pierwszy, ponieważ jest to obecnie moja największa inspiracja fotograficzna. Twórca kanału i bloga, Ted Forbes, ma ogromną wiedzę o fotografii, jej historii oraz fotografach. Na kanale znajdziemy porady, jak fotografować, filmy poświęcone różnym stylom fotograficznym (np. piktorializm, o którym nie miałam wcześniej pojęcia), czy sylwetkom znanych fotografów (o większości z nich również wcześniej nie słyszałam), itp. Od razu zaznaczę, że Ted podchodzi rzeczowo do tematu, nie ma tu żadnych upiększeń i dziwnych efektów, tylko merytoryczne wykłady na dane fotograficzne tematy.

Seria, w której się absolutnie zakochałam to „The Artist Series”, czyli wywiady z ciekawymi fotografami. To, co mnie najbardziej ujęło w tej serii, to fakt, że fotografowie nie mówią o tym jak fotografować, tylko jaką wizję przekazują światu przez swoje fotografie. Szczerze, ta seria mnie pochłonęła! Do tej pory ukazał się jeden sezon. Na szczęście, jesienią ma być kontynuacja, której nie mogę się doczekać. 🙂

Zachęcam również do zaglądnięcia na stronę „The Art of Photography”, gdzie znajdują się miesięczne, tematyczne „foto wyzwania”, w których każdy może wziąć udział. 🙂

Peter McKinnon

Jeśli nie słyszeliście jeszcze o Peterze McKinnonie, to klikajcie od razu w poniższy link, by go zobaczyć. Po kilku filmikach będziecie słyszeć w głowach jego słynne powitanie: What’s up everybody! Peter McKinnon here!

To mój kolejny, ulubiony kanał o fotografii. Peter jest bardzo charyzmatycznym youtuberem, fotografem i filmowcem, a w dodatku uwielbia kawę (kawoholicy łączmy się!). Jego kanał od początku był na wysokim poziomie, a w ostatnim czasie eksplodował o kilka poziomów wyżej. Czego możemy się tu dowiedzieć? Głównie porady o tym, jak lepiej fotografować i tworzyć filmy, ale również spotkania z innymi twórcami i duuużo o piciu kawy! Dodatkami są mega ciekawe ujęcia (również z drona) i dużo efektów dźwiękowych wydawanych przez twórcę kanału. 😉 Trudno mi wskazać ulubiony filmik. Wybiorę ten, który uważam za najbardziej wartościowy dla osób, które zaczynają fotografować i im nie wychodzi. Każdy gdzieś zaczynał. 🙂

Zajrzyjcie również na profil instagramowy Petera:

The Bite Shot

The Bite Shot, to kanał prowadzony przez Joanie Simons, ekspertkę od fotografowania jedzenia. Pomimo, że nie robię za wiele zdjęć tego typu, to bardzo lubię oglądać Joanie, która niezwykle ciekawie i zabawnie opowiada, jak fotografować żywność. To kopalnia wiedzy o tym, jak ustawić światło, jakie tło wybrać, jaki sprzęt, itp. Znajdziecie tu dosłownie wszystko co trzeba, by rozwijać się w tej dziedzinie. Polecam szczególnie filmik o tym, jakie były początki Joanie, jeśli chodzi o tego typu fotografię. 🙂

Mam nadzieję, ze spodobał Ci się pomysł z kącikiem inspiracji fotograficznych. A co jest twoją inspiracją w fotografii? Czekam na Twój komentarz, w którym podzielisz się czymś motywującym. Chętnie pooglądam i poczytam, coś nowego. 🙂 

Do zobaczenia w następnym wpisie! 🙂

Jeśli zainteresował Cię wpis o związany z tematyką inspiracji fotograficznych, to być może zainteresuje Cię również post o tym: Jak zacząć przygodę z fotografią. 

Artykuł Kącik inspiracji fotograficznych #1 pochodzi z serwisu Wędruj z Oczkami.

Sylwestra i powitanie Nowego Roku obchodziliśmy w domku, a w zasadzie w Osadzie Szalony Koń w miejscowości Piaski Dróżków koło Brzeska. W gronie znajomych, z którymi od kilku już lat spędzamy ostatni dzień w roku. Tym razem dołączył do nas nowy członek wyjazdów – cudny Border Collie, o imieniu Lupo. 🙂

Kilka słów o miejscu

W zasadzie na miejscu zameldowaliśmy się już w piątek wieczorem, 29. grudnia. Z przystanku w Czchowie, na którym busy się zatrzymują, jest trochę daleko do domku, ale na szczęście uratowała nas właścicielka domku, która przyjechała po nas specjalnie autem. 🙂

Sam domek jest świetnie ulokowany – z widokiem na jezioro Czchowskie i góry Beskidu Sądeckiego. Nie ma ogrzewania gazowego ani elektrycznego (chociaż w kilku pomieszczeniach jest grzejnik elektryczny), więc trzeba palić w piecach, ale jeśli tego nie umiecie, właścicielka domu zrobi to z miłą chęcią. Znajduje się tutaj stodoła, w której można zorganizować różne wydarzenia (np. wieczór kawalerski/panieński, kiedyś było tam nawet wesele! 😉 ) miejsce na grilla, ławki, huśtawki, a także indiański namiot tipi.

Jak spędzaliśmy czas, nie tylko w Sylwestra?

W zasadzie w takim gronie znajomych nie da się nudzić, a dodając do tego miejsce, jakie wybrała Ania, to zdecydowanie było co robić. Przede wszystkim poranki spędzaliśmy na spacerach – możliwości do spacerowania jest wiele i była to dla nas świetna okazja do robienia zdjęć. Po powrocie jedliśmy wspólny obiad.

Popołudniu przystępowaliśmy do różnych karcianych gier – Dixit w sumie pojawił się raz, natomiast hitem stała się gra Tajniacy, jeśli nie graliście to gorąco polecam. Jest wersja z cenzurą i bez. 😉 Granie w gry umilały nam procentowe trunki.

W Sylwestra rozpaliliśmy ognisko w namiocie tipi i zagraliśmy w Taboo. Było trochę zimno, ale znów rozgrzewaliśmy się od środka. 😉

Gdy wróciliśmy do domku, czas umilał nam Sylwester z Dwójką w Zakopanym. O północy część z nas wyszła podziwiać fajerwerki, które było świetnie widać z tego miejsca. Podziwialiśmy również Super Moon, chociaż nie był tak wielki jak miał być, ale i tak był imponujący.

W Nowy Rok rozwiązywaliśmy wspólnie krzyżówki, których ja sama nie mogłam rozwiązać, więc reszta miała wielki ubaw.  Ci, którzy mnie znają wiedzą, że często przekręcam przysłowia lub słowa, albo ich po prostu zapominam. Hitem sylwestra stało się hasło z Taboo, gdzie Ania pytając nas o kwiatek, który od nas wraz z mężem dostali, uzyskała ode mnie odpowiedź: Bonanza, szybko się zreflektowałam mówiąc Bonzai, ale cóż słowo się rzekło. 😉

W poniedziałek wieczorem zebraliśmy się z Łukaszem z powrotem do Krakowa, gdyż we wtorek musiałam iść do pracy. Tutaj znów pomogła nam właścicielka (ma swój dom kawałek dalej), która widząc, nas, ciemność i  padający deszcz, zaoferowała nam podwózkę na przystanek. Chwilę później przyjechał również bus i tak po półtorej godziny byliśmy już w Krakowie.

Bardzo dziękujemy znajomym za wspólnie spędzony czas! A właścicielce osady, pani Lucynie, za całą opiekę, życzliwość i palenie w piecu! 🙂

Więcej o Osadzie „Szalony Koń” znajdziecie tutaj

Artykuł Jak spędziliśmy Sylwestra? pochodzi z serwisu Wędruj z Oczkami.

Nieco ponad rok temu Asia, zaczęła swoje wyzwanie 365 dni. Postanowiła, że będzie robiła codziennie przez rok zdjęcia i już drugiego dnia nakłoniła mnie do tego samego. Dałem się skusić, bo chyba po prostu lubię wyzwania. 🙂

Podejrzewam, że projekt 365 dni zacząłem jak każdy – pomyślałem „co to dla mnie robić zdjęcia przez rok?”. No cóż … Okazało się, że to wcale nie jest takie proste. Czasami po prostu nie było czasu, czasami po prostu się nie chciało, czasami dopadało mnie zmęczenie albo niechęć. Ale problemów było więcej …

Problemy świata pierwszego, czyli co ja mam fotografować?

Uwierzcie mi, fotografowanie codziennie to przede wszystkim jeden problem – nigdy nie wiesz, co sfotografować. Jak chodzisz do pracy na piechotę, to pewnie znajdziesz coś nowego, ale jeśli jeździsz autobusem lub tramwajem, to ucieka Ci co najmniej kilka fajnych ujęć. Jeśli spieszysz się do pracy i nie masz czasu wyciągnąć aparatu z plecaka – to samo. Wracasz z pracy, a tu ciemno … Szansa na fajne zdjęcie minęła bezpowrotnie …

Wiem, można fotografować ludzi, rzeczy codzienne, małe radości, pory roku, przyrodę – przez ten rok przerobiłem chyba wszystko, a i tak były dni kiedy brakowało choćby drobnego pomysłu, albo ….

Problemem było wyciągnięcie statywu, sięgnięcie po aparat, znalezienie 5 minut na porządne ustawienie aparatu. Tak – te problemy pewnie dotykają czasem każdego, ale …

Czy warto?

No właśnie… Czy warto? TAK!

Bo mimo, że Ci się nie chce, mimo że masz dość, mimo że tego nie czujesz, to uczysz się … Uczysz się siebie, aparatu i fotografii … Nosisz aparat wszędzie ze sobą. Rozkładasz statyw w 15 sekund, a w 10 kolejnych zmieniasz obiektyw na ten, który masz w plecaku. Ustawienie wszystkiego w aparacie nie zajmuje Ci więcej niż 5 sekund. Patrząc na świat, wiesz od razu, jakie „ustawienia” aparatu są potrzebne, by najlepiej uchwycić chwilę.

Ale przede wszystkim chodzi o regularność … Przez ten czas nauczyłem się pracować regularnie. Dzięki temu na co dzień zacząłem pracować bardziej efektywnie i zmieniłem wiele moich złych nawyków na lepsze.

Po tych 365 dniach wiem co to jest freelensing, flat lay, panning, czy zoom burst. Rozumiem i umiem wykorzystać dystorcję, skrót perspektywiczny czy różnego rodzaju soczewki w obiektywie do osiągnięcia ciekawych efektów. Potrafię również pracować z aberacją chromatyczną czy komą obiektywów, które mam.

Jeśli ostatni akapit to dla Ciebie czarna magia, to może warto spróbować projektu 365 dni i zacząć robić regularnie zdjęcia? 😉

P.S. Projekt 365 dni na tookapicu zaczęliśmy po przeczytaniu słów Pawła Kadysza i od nich polecam rozpoczęcie swojej przygody. Wszystkie zdjęcia z tego okresu możecie zobaczyć tutaj i tutaj. Zapraszamy! 😉

Artykuł <del>100</del> 365 dni robienia zdjęć? pochodzi z serwisu Wędruj z Oczkami.

Najpierw była cyfrówka, zwykły Panasonic. To była radość! Mogłam w końcu robić zdjęcia. Nie trzaskałam ich wszystkiemu co się rusza, ale głównie, jak już wspomniałam, zachodom słońca (podobno każdy fotograf tak zaczyna). 😉 Na początku studiów, mieszkałam na północy Krakowa i był tam dobry widok na zachód słońca, a te najpiękniejsze nigdy mi nie umykały. Parę razy wybrałam się tak po prostu z aparatem pochodzić po parku, rynku w Krakowie, by zrobić zdjęcia. Była to jednak niewinna zabawa z fotografią. Tak naprawdę nie umiałam „robić zdjęć”, nic nie wiedziałam o fotografowaniu. Podświadomie czułam, jednak że liczy się ta chwila, moment, ważny do uchwycenia, jednak brakowało tego „czegoś” na moich zdjęciach. Pamiętam, jak moja współlokatorka Ewelina dostała w prezencie lustrzankę Nikona i przyznam szczerze, że trochę jej wtedy zazdrościłam. Był to również impuls do tego, by pomyśleć nad zakupem własnej.

I wtedy nastąpił moment przełomowy. Tato zapytał się mnie, co chcę dostać od Mikołaja. Nieskromnie powiedziałam, że aparat. Taki lepszy. Lustrzankę. I to był strzał w dziesiątkę. Przeszukałam pół Internetu, by dowiedzieć się, jaka lustrzanka jest najlepsza dla osoby początkującej, właściwie to raczkującej, jeśli chodzi o fotografię. 😉 Ciągnęło mnie bardzo do Canona, więc głównie na tej marce się skupiłam. Wyczytałam wiele pochlebnych opinii o Canonie EOS 600D. Taki też dostałam, wraz z obiektywem kitowym 18-55 mm. Nawet nie wiecie, jak wielka była moja radość! 🙂

Aparat jednak leżał na półce i czekał na mnie. Przyciągał mnie do siebie. Jednak na początku „bałam się” go. Jak zrobić tym zdjęcie? Niby jest instrukcja, jednak ja nigdy nie byłam fanką czytania długich i nudnych instrukcji. Kolejny moment przełomowy. Łukasz kupił mi książkę, która zmieniła moje nastawienie do aparatu. Gdy zaczęłam czytać, nie mogłam się oderwać, wszystko było opisane bardzo przystępnie, piękne zdjęcia, coraz trudniejsze zadania. Nie mogłam się doczekać, aż też zacznę robić takie zdjęcia!

Od momentu, kiedy „Mikołaj” (dzięki Tato!) przyniósł mi lustrzankę, minęło jakieś 4 lata. Tysiące zdjęć, uchwyconych chwil, uśmiechów, krajobrazów, zachodów słońca, plaży, gór, nieba… Łukasz trochę mi pozazdrościł i również sprawił sobie aparat ponad rok temu. Od tego momentu na wszystkich wyjazdach robimy zdjęcia, wspólnie je selekcjonujemy, dzielimy się nimi, wspieramy się, a czasami konkurujemy. 😉 Fotografowanie stało się naszą wspólną pasją… A zaczęło się od zachodów słońca. 🙂

Poniżej krótki przegląd moich zdjęć, zaczynając od 2009 roku:

Nie jestem ekspertem od fotografii, ale mam nadzieję, że te słowa zainspirowały Ciebie do robienia zdjęć oraz/lub rozwijania innych pasji. Pamiętaj, jeśli nie zaczniesz, to nigdy nie dowiesz się, gdzie mógłbyś/mogłabyś dotrzeć, jakich ludzi poznać, jak wiele osiągnąć dzięki swojej pasji! A więc jak? Zaczynasz?

10 przydatnych porad na początek:

A oto kilka moich porad na początek dla osób, które chcą zacząć przygodę z fotografią:

1. Po prostu fotografuj. Na początku rób zdjęcia czymkolwiek, ważne, żeby je robić.
2. Najlepiej fotografować codziennie, jeśli nie możesz, to co kilka dni. Zawsze miej przy sobie aparat, bo nigdy nie wiesz, kiedy zdarzy się okazja do zrobienia zdjęcia.
3. Wstydzisz się chodzić samemu? Weź kogoś do towarzystwa!
4. Spróbuj pomyśleć nad tym, co chcesz zdjęciem przekazać, jeszcze przed zrobieniem zdjęcia.
5. Nie ograniczaj się. Rób tyle zdjęć ile potrzebujesz. Próbuj pod różnymi kątami, z dołu, z góry, z bliska, daleka – zobacz, jak zmieniają się twoje zdjęcia.
6. Pamiętaj, że tak naprawdę to nie aparat robi zdjęcie, tylko Ty.
7. Przeglądaj i analizuj swoje zdjęcia. Zastanów się, czy można by było zrobić je jakoś lepiej.
8. Zainspiruj się innymi fotografami, ich twórczością. Analizuj zdjęcia, które Ci się podobają, dlaczego Ci się podobają, co w nich przykuwa największą uwagę?
9. Kup książkę, sięgnij do różnych źródeł internetowych, jest naprawdę mnóstwo poradników, które pozwalają zrozumieć fotografię od podstaw.
10. I pamiętaj – NIE ZNIECHĘCAJ SIĘ POCZĄTKOWYMI PORAŻKAMI. Każdy z wielkich fotografów, był w tym miejscu. 😉

Oto kilka źródeł, z których czerpię inspiracje:

• Bryan Peterson „Ekspozycja Bez Tajemnic” – poradnik, który polecam każdemu początkującemu fotografowi, wszystkie kwestie wyjaśnione od A do Z, bardzo przystępnym językiem.
• https://www.szerokikadr.pl/ – mnóstwo porad dla początkujących, inspiracji, każdego miesiąca przedstawiany jest fotograf miesiąca, który zadaje pracę domową, a swoje zdjęcia można przesłać na konkurs.
• http://digital-photography-school.com/ – tutaj w zasadzie można znaleźć wszystko o fotografii, różnych ciekawych, prostych, jak i bardziej skomplikowanych zasadach fotografii. Jeśli chodzi o źródła internetowe, to z tej strony chyba wyciągam zawsze najwięcej. 🙂
• http://fotoblogia.pl/ – poza sprzętem, można znaleźć zdjęcia fotografów amatorów, które szczególnie inspirują do działania (może kiedyś i my się tam pojawimy 😉 ).

Obecnie, wraz z Łukaszem, zajmujemy się projektem poświęconym robieniu zdjęć codziennie, a najlepszą fotografię z każdego dnia, publikujemy na witrynie tookapic.com:

Asiula – https://tookapic.com/asiula

Łukasz – https://tookapic.com/oczko

Może dołączysz do nas? 🙂

Artykuł Jak zacząć przygodę z fotografią? pochodzi z serwisu Wędruj z Oczkami.

Stali bywalcy naszego bloga zapewne pamiętają, że w tamtym roku spędziliśmy weekend w Piwnicznej Zdrój. Pokrótce: zostaliśmy zaproszeni przez Anię i Kamila, by spędzić cudowny czas w większym gronie nieznanych nam dotąd osób, gdzieś na końcu świata, gdzie kończy się droga, a cisza stanowi nieodłączny element, którego tak bardzo brakuje w wielkich miastach. Od tego miejsca prowadzą dalej już tylko szlaki górskie, a malownicze tereny napawają radością oraz cieszą oczy i serce niesamowicie.

W tamtym wpisie nie wtajemniczyłam Was w historię związaną z domem, w którym spaliśmy. Otóż w tym drewnianym domu, mającym dobre 100 lat, wychował się dziadek Kasi (organizatorki całego wyjazdu). 🙂 Dom został sprzedany i nazywa się Chata pod Kamiennym Groniem, a obecny właściciel chętnie wynajmuje go zainteresowanym. Rodzice Kasi od wielu lat rezerwują sobie każdego roku kilka dni, by spędzić tutaj czas. Kasia, również co roku, zaprasza na weekend znajomych, by wspólnie odpocząć od codzienności. Cieszymy się, że możemy uczestniczyć w takiej niezwykłej tradycji! 🙂

Tegoroczne biesiadowanie przypominało to poprzednie, jednak było trochę inaczej. 😉

Była to przede wszystkim okazja do zobaczenia znajomych, których w większości nie widzieliśmy od roku, a także poznania nowych osób. Łukasz (Oczko) zaskoczył wszystkich i zaprezentował się w krótkich włosach. Po ponad 7 latach ich zapuszczania, zdecydował się na oddanie ich dla fundacji Rak’n’Roll. Wspaniała akcja, którą wspieramy!

Czas upływał nam głównie na siedzeniu przy ognisku, jedzeniu pyszności z grilla, piciu niedozwolonych dla młodzieży napoi, wpatrywaniu się w gwiazdy, śpiewaniu piosenek,  a przede wszystkim na spędzaniu czasu razem i odpoczynku. Delektowaliśmy się każdą możliwą chwilą.

Tak, jak w tamtym roku, wszystkie dziewczyny ulepiły pierogi! Niesamowicie pyszne ze świeżymi borówkami i ręcznie wyrobionego ciasta. Zabrakło tylko domowej śmietany, ale sklepowa również dała radę.

A jak wyglądało samo lepienie pierogów, możecie zobaczyć poniżej:

Nie zdobyliśmy Radziejowej. W sumie w tym roku nikt się na nią nie wybierał. W trójkę z Anią mieliśmy plan dojścia do Chatki pod Niemcową, ale niestety został on zrujnowany przez deszcz, który pojawił się z nadciągających, ciemnych chmur. Przeszliśmy jednak kawałek i w tym czasie pocykaliśmy trochę fotek. Udało się nawet zjeść kilka borówek prosto z krzaków! 🙂

W tym roku razem z Łukaszem skupiliśmy się głównie na podszkoleniu naszych fotograficznych zdolności, jako, że na co dzień nie mamy wielu okazji, a w Piwnicznej było ich nadto. Nasze upodobania fotograficzne się trochę rozmijają, ale każde z nas uczy się zawsze czegoś nowego od drugiej osoby. Łukasz lubi przede wszystkim fotografować ludzi i kręcą go zdjęcia macro. Ja natomiast fotografuję głównie krajobrazy, (tajemnicze) miejsca i czasami macro.

Oprócz powyżej zaprezentowanych zdjęć, udało się nam zrobić kilka innych, niezwiązanych z biesiadowaniem, ujęć.

Obiektem moich zdjęć stała się stara stodoła, stojąca w pobliżu chatki i obiekty znajdujące się w i obok niej. Wszystkie zdjęcia zrobione zostały obiektywem szerokokątnym Canon 10-22 mm.

Łukasz skupił się na fotografii macro, a poniższe zdjęcia zrobił obiektywem Sigma 70-300 mm:

Wpis trochę inny niż wszystkie, ale mamy nadzieję, że przypadł Wam do gustu. Fotografia stała się naszą pasją, dzięki której wyrażamy się i pokazujemy świat przez nasz pryzmat. A jeśli szukacie idealnego miejsca na odpoczynek to zaglądnijcie do Chatki pod Kamiennym Groniem. Pamiętajcie jednak, że nie miejsce jest najważniejsze, a ludzie z którymi spędza się czas… 😉

Artykuł Piwniczna Zdrój vol. 2 pochodzi z serwisu Wędruj z Oczkami.